شمارهٔ ۳۵۹

هوش مصنوعی: آسمان‌ها را می‌سوزاند، دل صبور من انتقام خود را از سختی و سفیدی این دنیا می‌گیرد.

هوش مصنوعی: وقتی که دوستانم از دنیا می‌روند، دل سنگی من نرم می‌شود و در غم فرهاد، مانند خون به ماتم می‌نشینم.

هوش مصنوعی: این بیت بیانگر این است که شخصی که در برابر سختی‌ها و مشکلات زندگی آسیب‌پذیر است، در عین حال امید دارد که از بروز بلایای زمانه در امان باشد و می‌خواهد ریشه‌اش در زندگی مستحکم و ایمن بماند. در واقع، او می‌خواهد از تاثیرات منفی دنیا محفوظ بماند و در برابر مشکلات مقاوم شود.

هوش مصنوعی: مدت زیادی است که از هنر و مهارت خود فاصله گرفته‌ام و مدتی است که به گوشه‌نشینی و تنهایی روی آورده‌ام.