شمارهٔ ۱۸۶

هوش مصنوعی: در روزی که قامت معشوق بلند و زیبا می‌شود، درختان سرو به خاطر شرم و حیا، به سمت زمین خم می‌شوند و چهره‌های خود را از خجالت پنهان می‌کنند.

هوش مصنوعی: این صحرا که من در آن افتاده‌ام، متعلق به کیست که دام‌هایش به دور پای من حلقه می‌زند و من را به یاد نقش و نگار آهو می‌اندازد؟

هوش مصنوعی: نسیم باغ، دامن پر از گل‌های شب‌بو را به همراه می‌آورد که این زیبایی ناشی از زلف‌های خوشبو است.

هوش مصنوعی: چهره او چنان زیبا و زندگی‌بخش است که حتی دیوارها را هم به جان می‌آورد. مانند عکسی که در آینه می‌بینیم، او هم سخنگو و جذاب می‌شود.

هوش مصنوعی: اگر محبوب ما را به بازار مصر بفرستند، چشمان یوسف برای زیبایی او مثل ترازویی خواهد شد که وزن او را می‌سنجد.

هوش مصنوعی: دل پادشاه به زیبایی روی معشوقه‌اش می‌سوزد و در نهایت این سرزمین با خطر نابودی از دست حریف هندو مواجه خواهد شد.

هوش مصنوعی: امروز مشخص شد که اگر نور شمع دل روشن باشد، آینه به زانو درخواهد آمد.