برگردان به زبان ساده
از اموری که چیز خوردن بر آن موقوف است فهمیدن غذای خوردنی است، به اینکه آن را با دیگر خود ببیند و بچشد و ببوید و لمس نماید، یا تمیز بعضی از اوصاف آن را که محتاج بر این امور است بکند و موافق طبع را از مخالف، امتیاز دهد پس «نعمت اکل»، محتاج است به قوه باصره و ذائقه و شامه و لامسه پس خداوند سبحان این قوا را آفریده و اسبابی که خلق این حواس موقوف است بر آنها بی حد و نهایت است و متعرض بیان آنها شدن مقدور ما نیست.
هوش مصنوعی: برای درک غذاهای قابل خوردن، باید ابتدا آنها را دید، چشید، بویید و لمس کرد. به این ترتیب می‌توان برخی ویژگی‌ها را که برای این تجربیات ضروری هستند، شناسایی کرد و چیزهای خوشایند را از ناپسند تفکیک کرد. بنابراین، لذت از خوردن نیاز به حس بینایی، چشایی، بویایی و لمس دارد. خداوند این حواس را آفریده و وسایل بسیاری وجود دارد که این حواس بر آنها وابسته‌اند و بیان این وسایل از توان ما خارج است.
و بعد از آنکه غذا را فهمید و نیک و بد آن را تمیز داد محتاج است به قوه دیگر که اوصاف غذایی را که فهمیده در خاطر خود ضبط کند که چون دوباره آن غذا حاضر شود بداند که این همان غذایی است که موافق طبع یا مخالف آن است که سابق آن را فهمیده که قوه حس مشترک است که خلق آن نیز به اسباب بی نهایتی موقوف، که شرح آنها در این مقام غیر مقدور است.
هوش مصنوعی: بعد از اینکه فرد غذا را شناخت و ویژگی‌های خوب و بد آن را تشخیص داد، نیاز به قوه دیگری دارد تا اوصاف غذایی را که درک کرده در ذهن خود حفظ کند. این نکته مهم است که وقتی دوباره آن غذا را می‌بیند، بتواند تشخیص دهد که آیا این غذا مطابق با ذائقه‌اش است یا خیر. این توانایی به حس مشترکی مربوط می‌شود که ایجاد آن به عوامل بی‌شماری بستگی دارد و شرح این عوامل در اینجا امکان‌پذیر نیست.
و اگر فهمیدن انسان منحصر بودی به حواس ظاهریه و حس مشترک، مانند سایر حیوانات فهم او ناقص بودی و ادراک او منحصر در چیز حاضر بودی و راهی به ادراک عواقب امور نداشتی، مانند بهایم و از این جهت است که آنها هر چیزی که لذت حالی بخشد می خورند اگر چه کشنده آنها باشد پس تمیز صلاح و عافیت و فساد آن موقوف به قوه دیگر بود.
هوش مصنوعی: اگر تنها درک انسان به حواس ظاهری و حس مشترک محدود بود، مانند سایر حیوانات درک او ناقص می‌بود و شناختش تنها به مواردی که در حال حاضر وجود دارند محدود می‌شد. او نمی‌توانست پیامدهای کارها را درک کند و مانند حیوانات تنها به دنبال لذت آنی می‌رفت، حتی اگر آن لذت به ضرر او باشد. در این شرایط تشخیص خوب و بد و عافیت و فساد به توانایی دیگری وابسته می‌بود.
پس حق تعالی از برای انسان قوه عاقله را آفریده که به واسطه آن مضرت و عافیت و منفعت آنها را درک نماید و همچنین با آن، درک کند کیفیت ترکیب اطعمه و پختن آنها و مهیا کردن اسباب آنها را پس عاقل منتفع می شود از چیزی خوردن که سبب صحت است و این پست ترین فایده های آفریدن عقل است و اسبابی که خلق عقل بر آنها موقوف است، ادراک آنها در قوه بشر نیست و این بیان قلیلی از نعمتهایی است که در ادراک غذا، آدمی را احتیاج به آنهاست.
هوش مصنوعی: خداوند برای انسان عقل را آفریده تا او بتواند ضرر و فایده را درک کند و همچنین بتواند کیفیت تهیه و پخت غذاها را بفهمد. با این عقل، انسان می‌تواند از خوردن غذاهایی که به سلامتی‌اش کمک می‌کند بهره‌مند شود. این یکی از ابتدایی‌ترین فواید وجود عقل است. اما ابزارهایی که برای استفاده از عقل لازم است، در توانایی‌های انسانی نیست و این فقط بخشی از نعمتهای الهی است که انسان برای درک غذایی که می‌خورد به آنها نیاز دارد.
