غزل شمارهٔ ۸۹

هوش مصنوعی: اگر نمی‌خواهی رسوا شوی، از من یک نصیحت گوش کن. من همانند ظرفی از افیون هستم، پس مواظب باش که درب من را باز نکنی.

هوش مصنوعی: مرا آتش بزن، اما آتش چه می‌تواند با من کند؟ من در آسمان‌ها صد آتش و هیاهو به راه انداخته‌ام.

هوش مصنوعی: اگر همه چیز در گردونه دنیا تغییر کند و خاک به پا تبدیل شود، من نه سر به این چیزها دارم و نه پا.

هوش مصنوعی: ای شراب صاف در جام‌های مولی، مستی‌ام را زیاد کن تا مستی پیش‌تر بیاید.