غزل شمارهٔ ۷

هوش مصنوعی: من در کنار در خانه‌ات نشسته‌ام، شاید که وفا در دل تو زنده شود و دری را برایم بگشایی، انگار که به من بگویی وارد شو.

هوش مصنوعی: جانم در آستانه تو غرق شده است، در عطر خوش مشک و عنبر تو. ای که بخشش‌هایت بی‌پایان است، همیشه بر چهره زیبایت می‌درخشد.

هوش مصنوعی: ما در نشئگی و شادی غرق هستیم و از کارهای دیگران بی‌خبر. حتی اگر دنیا به هم بریزد، عشق تو پابرجا خواهد ماند.

هوش مصنوعی: عشق تو تا حدی قوی است که می‌تواند تمامی جهان‌ها را تحت تأثیر قرار دهد و سبب ظهور دنیای نوینی شود که از آسمان‌ها و فضا فراتر می‌رود.

هوش مصنوعی: ای عشق با نشاط و دل‌انگیز مانند گل، و ای خوش‌نگر مانند حکمت کامل! خورشید را با آغوش باز بپذیر، ای دلیر و شجاع!

هوش مصنوعی: امروز ما مهمان تو هستیم و به خاطر چهره‌ی خندان تو مست و شاداب شده‌ایم. هر زمانی که نام تو را می‌آورم، دلم به شدت از جا کنده می‌شود.

هوش مصنوعی: اینجا اشاره به این است که هیچ چیز و هیچ کس نمی‌تواند جایگزین عشق و محبوب واقعی من شود. بام دیگران برای من بی‌معناست، نام‌های دیگر هیچ اهمیتی ندارند و شراب‌های دیگر هم به‌اندازه شراب تو خوش‌طعم نیستند. ای ساقی با لطف و دلنواز، تنها تو برای من اهمیت داری.

اگر انسان زنده جانی را بیابم دامن او را خواهم گرفت.کاش درخواب بودم تا دیدار اورا درخواب ببینم.

هوش مصنوعی: ای که در درگاه تو گروهی از اشراف و بزرگان به نمایش آمده‌اند، با شکوه و افتخار قدم بزن. زیرا من به خاطر آن نگاه دلربا و شیفته‌کننده‌ات در حال سرمستی و خوشحالی هستم.

هوش مصنوعی: نگاه کن به افغان‌ها و خون‌هایی که از چشمانشان می‌ریزد، ببین چطور پیراهن‌هایشان پاره‌پاره است و خون جگرشان به دور گردن، صورت و پشتشان پیچیده شده است.

آن‌کس که روی تو را ببیند و مجنون و دیوانه‌وار کو به‌کو نگردد‌، خود سنگ و کلوخی باشد (بی‌ارزش و در بدترین بلا) پس من چرا برای او بلا بخواهم؟

هوش مصنوعی: ای سلطان بشریت، تو که بی‌خبر از جان خود هستی، رنج و مصیبتی که از تو ناشی می‌شود، از هر بدبختی دیگری بدتر است. پس نگذار نفست به کوری و نادانی دچار شود.

هوش مصنوعی: جان‌ها مانند سیلاب‌هایی که به سمت ساحل دریا می‌رانند، از آشنایان و دوستان جدا شده و به دریای عشق و آگاهی می‌پیوندند و در این دریا به هم متصل می‌شوند.

هوش مصنوعی: آب در جریانی است و در این حال، دیگری که در این وضعیت گرفتار شده، راه خود را گم کرده و احساس ناامیدی می‌کند. اما در عین حال، آن شخص به شکرگزاری مشغول است و از موقعیتی که دارد راضی است، در حالی که دیگری از اوضاع خود ناله و واهمه دارد و می‌گوید که هیچ چاره‌ای ندارد.

هوش مصنوعی: ای خورشید، تو که بر فقیران تابیده‌ای و به بندگان خود لطف کرده‌ای، بر ما نیز بخشش و کرم فرما.

هوش مصنوعی: ناگهان گل از زیر نظر تو روی برگرداند و جان و لباس را به دست فراموشی سپرد، پس دستان تو را رها کرد و سر را پیش از شرم پایین آورد.

هوش مصنوعی: بهترین و خوش‌چهره‌ترین فرد در برج زهره کیست؟ او کسی است که لب‌هایش را به لب‌های تو نزدیک کند تا از تو روش نواختن و آواز را بیاموزد.

هوش مصنوعی: نی‌ها و به‌خصوص نیشکر، به امید به دست آوردن چیزهایی که می‌خواهند، در نیستان به شدت در حال رقص و جنب و جوش هستند.

ساز نی و چنگ بی‌تو در گوشه‌ای غمگین افتاده بودند؛ نی از تو بوسه گرفت و چنگ تو را در آغوش. دف گفت که بر رخم سیلی بزن تا رخم ارزش یابد.

هوش مصنوعی: این جانِ پاره‌پاره و آسیب‌دیده را خوشحال و سرمست کن تا آنچه که از او رفته و از بین رفته است، به این لحظه سرنوشت برگرداند.

هوش مصنوعی: ای شاه بزرگ و باهوش، بیدار کردن کسی به این شکل حیف است. قسم به خدا، نمی‌گویم دیگر این کار را بکنید.

هوش مصنوعی: یا باده را بده تا در این بحث گُفت‌وگو نکنیم، یا خودت از اینجا برو. یا اینکه با محبت خودت، من را به صوفی‌گری و زندگی معنوی نزدیک کن.