غزل شمارهٔ ۶۰۶

هوش مصنوعی: اگر در تنهایی و غم عزلت به سر ببری، حتی یک روز شادی هم نمی‌تواند ارزش داشته باشد؛ چرا که در کنار شادی، صد سال ناراحتی و ترس وجود دارد.

هوش مصنوعی: این عبارت به این معناست که فردی با بی‌مسؤولیتی و بی‌توجهی، به جای آنکه به کارهای مهم و ارزشمند بپردازد، به مسائلی بی‌اهمیت یا بی‌فایده توجه می‌کند. شخص به جای پرداختن به زیبایی‌ها و چیزهای مثمرثمر، به دردها و مشکلات ناچیز می‌پردازد.

هوش مصنوعی: مواظب باش که تو نخندی، تا او هم نتواند بخندد، زیرا که تمام خنده‌ها از این خنده نشأت می‌گیرد.

هوش مصنوعی: به چهره‌ی بی‌محبت کسانی که به تو کم‌محبت کردند نگاه کن، تا بدانی که شاید از دل‌شکستگی آن‌ها شیرینی‌ای برایت به ارمغان بیاید، مانند شکری که در سرکه حل می‌شود.

هوش مصنوعی: ای خسته، نگاه کن به کسی که تو را به این حال انداخته، وقتی به او نگاه کنی، او هم تو را به حرکت وامی‌دارد.

هوش مصنوعی: اگر سگی در خاک سر کوی تو بخوابد، شیر از ترس آن سگ می‌گریزد و دور می‌شود.