غزل شمارهٔ ۲۷۸۵

هوش مصنوعی: اگر من به خوبی از رازهای عشق او آگاه بودم، در آن دزدی همبستر ترک می‌کردم.

هوش مصنوعی: اگر چشمان خونین او را می‌داشتم، در میان حلقه‌های شور و هیجان به دنبال فتنه و آشوب بودم.

هوش مصنوعی: اگر فکر و حس هر بی‌ارزشی در دنیا در دل و سر ما جریان داشت، مانند دیوانگی می‌شدیم.

هوش مصنوعی: اگر تو هر روز از بلندی پایین نمی‌آمدی، هرگز مهمان نمی‌شدم و همیشه در یک جا باقی می‌ماندی.

هوش مصنوعی: من با عشق او عجله نکردم، زیرا او باعث شد که آتش عشق‌ام را خاموش کند. اگر من هم مثل سنگ خارا محکم بودم، چنین چیزی رخ نمی‌داد.

هوش مصنوعی: اگر به وجود من هر لحظه نگاهی بیندازید، از شدت درد عشق من، نه تنها عاشق نمی‌شدم بلکه به شخصی تأثیرگذار تبدیل می‌شدم.

هوش مصنوعی: اگر عشق شمس الدین تبریزی مرا به بالا نمی‌کشد، در عمق دریا غرق می‌شوم.