غزل شمارهٔ ۲۷۸۴

هوش مصنوعی: اگر در جهان جستجو کنی، می‌بینی که در میان همه چیز، عشق و شوقی وجود دارد که به نوعی نادر و بی‌نظیر است. این حس، اگرچه در ظاهر معمولی به نظر می‌رسد، اما در عمقش راز و جاذبه‌ای خاص نهفته است.

هوش مصنوعی: تمام آرزوها و خواسته‌ها به خاطر این هنر، در نهایت حسرت خواهند خورد؛ زیرا این هنر پر از زیبایی و جاذبه است، در حالی که آن‌ها فاقد چنین زیبایی هستند.

هوش مصنوعی: باغ او به قدری زیباست که باغ‌های دیگر در مقایسه با آن تنها مانند یک حمام ساده می‌مانند. در این باغ نه میوه‌ای برای بقا وجود دارد و نه شاخه‌ای از درختان جوان.

هوش مصنوعی: اگر در صبح زود زیبایی او را ببینی، مانند درختی است که وقتی به شاخش دست می‌زنی، شاخش تو را با خود به عرش آسمان می‌برد.

هوش مصنوعی: چهره‌اش نرم و آرام مانند عصا است، اما درونش همچون اژدهایی خطرناک است. لازم نیست که به سراغ قدرت و سختی اژدهای قهرمان بروی.

هوش مصنوعی: کف موسی، نقطه‌ای است که عصا به اژدها تبدیل می‌شود. باید کسی پیدا شود که بتواند گردن آن اژدها را بگیرد، مانند لمترى که به سرعت عمل می‌کند.

هوش مصنوعی: اگر به سمت او کشیده می‌شوی، دلیلش جذابیت اوست، چون او بسیار گرسنه است و تو را مانند غذایی می‌بیند که می‌تواند بخورد.

هوش مصنوعی: جذب او مانند آتش است که وقتی در آب فرو می‌رود، می‌تواند هر چیزی را که با آن در تضاد است، دفع کند. مانند آتش که در برابر آب قرار می‌گیرد و به طور طبیعی تأثیر خود را اعمال می‌کند.

هوش مصنوعی: وقتی تو به سمت بغداد می‌روی، ای پدر، هر لحظه بیشتر از مرو و هری دور می‌شی.

هوش مصنوعی: اگر تو مری باشی و من خدمتگزار تو باشم، بهتر است ای آقا، که درباره این و آن نگویی مری و غیره.

هوش مصنوعی: اگر در فخر و سرمستی به خورشید بیندیشی، در دل هر سردی، خورشید درخشان را خواهی یافت که در واقع، ماهری است در گرما دادن به سرما.

هوش مصنوعی: خورشید قیامت مانند یک آتش سوزان هر چیزی را از زمین و آسمان و کوه و سنگ و جواهر ذوب می‌کند.

هوش مصنوعی: در روز قیامت، همه خواهند دانست که عقل محدود و جزئی، مانند یخی است که بر سر آن ننگ و عیب‌هایی وجود دارد، درست مانند حالتی که بر حیوانی مانند خر می‌افتد.

هوش مصنوعی: ای الاغی که بر روی یخ می‌لرزی و زیر بار سنگینی قرار داری، با این حال سر خود را بالا می‌کنی. ای خری که امیدوارم به پایان برسد.

هوش مصنوعی: زمانی که شمس تبریزی به عقل جزئی کمک کند، مانند این است که خر او بال و پر پیدا کند و به آسمان پرواز کند، همانند گیاهی سبز و خوشمزه مثل جعفری.