غزل شمارهٔ ۲۰۲۲

هوش مصنوعی: ای ضرر و ای ضرر و ای ضرر، هوشیاری در میان غافل‌ها چه فایده‌ای دارد؟

هوش مصنوعی: اگر هوشیاری بیاید، راهی وجود ندارد، و اگر مست بیاید، در بحران‌ها و مشکلات گرفتار خواهی شد.

اگر در طلب شراب (عشق) هستی میتوانی به جمع (جمع عشاق) وارد شوی ولی اگر به دنبال نان(به دنبال مال دنیا و لذت های دنیوی) هستی برو زیرا در اینجا کسی به دنبال نان نیست

هوش مصنوعی: او تبدیل کرده نان را به معبود خود، آیا کسی می‌تواند در میان این معبودها وارد شود؟

اگر به میانِ زیبارویان رود، روی شان را به چادر می پوشانند تا آنها را نبیند آن بی غیرت

هوش مصنوعی: ما زیبایی و ظرافت را می‌خواهیم و به دنبال آن هستیم که مانند خودمان از زرق و برق و زیبایی، چه به صورت واضح و چه پنهان، بهره‌مند شویم.

هوش مصنوعی: آن کس که زیبایی و جذابیتش را به پول و ثروت فروخته، در حقیقت بیشتر شبیه به یک زن فاسد است تا به حوریان بهشتی.

هوش مصنوعی: تا وقتی که دل تو پاک و خالص نشود، حتی اگر در دنیا گنجی داشته باشی، ارزش زیادی نخواهد داشت.

هوش مصنوعی: عارف پس از بیست سال عبادت و تامل، چشمان خود را از غبار دنیا پاک کرده و با اشک‌های خود به عمق معنادار زندگی رسیده است.

قابل اعتماد شو تا به حریم عشق بروی و باید دهان خود ببندی و محرم اسراری باشی با دهن بستن (خودنمایی در طریق عشق هیچ چیزی نیست و لازمه سلوک دهان بستن است نه وراجی  برای خودنمایی) 

هوش مصنوعی: شمس تبریزی راه شرق را باز می‌کند، مانند زمانی که کسی دهانش بسته می‌شود و نتواند رازش را فاش کند.