غزل شمارهٔ ۱۲۳۳

هوش مصنوعی: در دل تاریکی، ویژگی‌های او را جست‌وجو کن که نور و تاریکی در وجودش ناپدید شده‌اند.

هوش مصنوعی: در آن تاریکی، فقط در آب حیات بخش حیوان می‌توان رسید، نه در هر تاریکی که آب حیات وجود داشته باشد.

هوش مصنوعی: بسیاری از دل‌ها مانند برق به آنجا می‌رسند، اما حفظ و ماندگاری در آنجا کار دشواری است.

هوش مصنوعی: خوش به حال آن بیدق خوش‌چهره که هر لحظه مورد توجه شاه قرار می‌گیرد.

بسیاری از دلها دراین مسیر شکسته شده بخاطراینکه همچون نبات هنوز بسته و سفت نشده اند 

اوبه خاطر بینیازی از خلق ومردم خودرا پنهان کرده است واز واز گوهر گرانبهای وجودش باز به مردم کمک ویاری میرساند 

اگر چهره وظاهر اورابسمت  قبله نمیبینی بخاطراین که اوداخل کعبه تن در حال نیایش و سجده پروردگار عالم است

اوخود شب قدراست ، او را بشناس و درک کن. اگر نامه اورابخوانی  و از او کمک بخواهی، به تو پناه خواهد داد.شب قدر ما همین لحظه یکتایی و درعدم بودن است وقامت ما در انتظار ماندن دراین لحظه بوجود میاد و پایان گذشته وحال وپایان جهان وزمان روانشناختی 

از دوری برگزیده خداوند،ونورجاودانگی از دست این مردگی نالان شده تا زنده شود .