بخش ۴۷ - بار دیگر رجوع کردن به قصهٔ صوفی و قاضی

هوش مصنوعی: صوفی گفت که در انتقام، نباید به کسی آسیب زد و گناه او را بر دوش دیگران گذاشت.

هوش مصنوعی: لباس تسلیم به گردنم است و این پیوند باعث شده تا تحمل آسیب‌ها و مشکلات برای من آسان‌تر شود.

هوش مصنوعی: صوفی مشاهده کرد که دشمنش به شدت آسیب دیده است. او گفت: اگر من بخواهم به او حمله کنم، باید به طور خصمانه و ستیزه‌جویانه عمل کنم.

هوش مصنوعی: او با یک مشت به من حمله می‌کند، مثل اینکه فلز گداخته را می‌ریزد، سپس مثل یک شاه به من دستور می‌دهد تا مجازات و تنبیه شوم.

هوش مصنوعی: خیمه خراب شده و میخ آن به دنبال دلیلی می‌گردد تا سقوط کند.

هوش مصنوعی: برای این مرده تاسف می‌خورم، افسوس که انتقامم زیر تیغ خواهد افتاد.

هوش مصنوعی: چون نتوانست به دشمن ضربه‌ای بزند، تصمیم گرفت که به سمت قاضی برود.

هوش مصنوعی: ترازوی حق، معیاری است که همه چیز را به درستی می‌سنجد و در آن، نیت خالص و بدون فریب و حیله وجود دارد.

هوش مصنوعی: او مانند قیچی است که کینه‌ها و نزاع‌ها را قطع می‌کند و در جدال بین دو رقیب و سخنان بیهوده، به عنوان یک نیروی قاطع عمل می‌کند.

هوش مصنوعی: دیو در شیشه جادو و فریب او را به وجود می‌آورد و آشوب‌ها را زیر نظر و کنترل او قرار می‌دهد.

هوش مصنوعی: زمانی که دشمن طمعکار ترازو را ببیند، از سرکشی و خودخواهی خود دست برمی‌دارد و به پیروی از حق می‌پردازد.

هوش مصنوعی: اگر ترازویی برای سنجش وجود نداشته باشد، حتی اگر چیزی به اندازه‌ای زیاد باشد که بتواند نشان دهد، رضایت نخواهد بخشید درصورتی‌که از حقیقت آگاه باشد.

هوش مصنوعی: یک قاضی وجود دارد که رحمت را برقرار می‌سازد و درگیری‌ها را به دور می‌کند. او تنها بخشی کوچک از دریای عدالت در قیامت است.

هوش مصنوعی: هرچند که قطره‌ای کوچک و ناچیز است، اما زیبایی و ویژگی‌های آب دریا در آن نمودار است.

هوش مصنوعی: اگر سر و ذهن خود را از آلودگی‌ها پاک کنی، می‌توانی حتی از یک قطره، به عظمت دجله پی ببری.

هوش مصنوعی: اجزای یک چیز نشان‌دهنده وضعیت تمام آن چیز هستند، تا زمانی که نشانه‌های غروب خورشید پیدا شود.

هوش مصنوعی: خداوند به جسم احمد (پیامبر اسلام) همان چیزی را عطا کرده که درباره‌اش بیان شده، یعنی به او مقام و ویژگی‌هایی داده که در آیات و سخنانش ذکر شده است.

هوش مصنوعی: اگر مورچه‌ای در روی دانه‌ای بلرزد، به این دلیل است که اگر دانه‌ای از آن داشته باشد، می‌تواند خوشه‌ای از غلات به دست آورد.

هوش مصنوعی: صوفی که بی‌دل و احساس است، در مواجهه با سختی‌ها و دردها، به سرعت دشمنی‌ها و ناملایمات را می‌پذیرد.

هوش مصنوعی: ای کسی که بر دیگران ظلم و ستم کرده‌ای، غافل از این هستی که خوش‌دلی و خوبی می‌تواند تو را به پاداش‌های شایسته برساند.

هوش مصنوعی: شاید فراموش کرده‌ای که به خاطر کارهایت، پرده‌های غفلت بر تو افتاده است.

هوش مصنوعی: اگر تو دشمنی در صفات و ویژگی‌های برتر خودت، به ستایش ویژگی‌های دیگران دچار نمی‌شوی.

هوش مصنوعی: اما تو در زندانی و به همین دلیل کم‌کم از ناراحتی‌هایی که به دیگران به لحاظ رفتار کرده‌ای، عذرخواهی کن.

هوش مصنوعی: محتسب (مرشد یا ناظر) تا زمانی که به یک بار به تو توجه نکرده، بهتر است آبروی خود را حفظ کنی و در حال حاضر با محبت رفتار کنی.

هوش مصنوعی: صوفی به سمت کسی که سیلی می‌زند رفت و دستش را به طرف او دراز کرد، درست مانند مدعی که دستش را به دامن او می‌زند.

هوش مصنوعی: او را به قاضی می‌برند تا این خر نادان را مجازات کند.

هوش مصنوعی: یا با زخم او را مجازات کن، همان طور که خودت می‌پسندی که مجازات شود.

هوش مصنوعی: اگر کسی از آزار تو بمیرد، تو مجاز نیستی که کیفر بپردازی، زیرا او بزرگ‌تر از توست.

هوش مصنوعی: هر کس که شجاعت لازم برای تحمل قدرت و داوری قاضی را ندارد، حق ندارد به قاضی الزام و فشار بیاورد؛ زیرا او از درک و فهم کافی برخوردار نیست.

هوش مصنوعی: تو نمایندهٔ حقیقت و سایهٔ عدالت هستی که بازتاب‌دهندهٔ هر حق‌دار و مستحق است.

هوش مصنوعی: آدم باید به خاطر ظالم بودن دیگران، ادب و احترام را رعایت کند، نه به خاطر منافع و خشم خودش.

هوش مصنوعی: اگر خطایی رخ دهد، به خاطر این است که زندگی دنیا زودگذر و فانی است و باید نسبت به آن توجه داشت و عاقلان باید نتیجه‌گیری کنند.

هوش مصنوعی: کسی که به خاطر خود کار می‌کند، تنها به منافع خود فکر می‌کند و مسئولیت‌هایش را به عهده می‌گیرد، اما کسی که برای خدا کار می‌کند، در امنیت و آرامش است و به اصول الهی پایبند است.

هوش مصنوعی: اگر پدر به فرزند ضربه‌ای بزند و فرزند بمیرد، باید برای پدر دیه‌ای در نظر گرفته شود.

هوش مصنوعی: چون او برای کارهای خود به خدمت نیاز دارد، پس خدمت به او بر فرزند واجب است.

هوش مصنوعی: وقتی معلم بر کودک ضربه‌ای زد، آن کودک آسیب دید. اما بر معلم هیچ چیز نیست، نترس.

هوش مصنوعی: معلم به عنوان نماینده و امانت‌دار مسئولیت‌های خود را به خوبی انجام می‌دهد و هر امین نیز باید طبق دستورات و وظایف مشخصی عمل کند.

هوش مصنوعی: اگر استاد در خدمت نباشد، نیازی به خدمت به او نیست. در این صورت، کار جوینده به زور و اجبار نمی‌باشد.

هوش مصنوعی: اگر پدر به او ضربه‌ای بزند، در واقع به خاطر خودش این کار را کرده است، بنابراین او نیز از پرداخت دیه معاف نخواهد بود.

هوش مصنوعی: خودت را فراموش کن و از خودخواهی دست بردار. به سادگی و بی‌نیازی زندگی کن، مانند یک درویش.

هوش مصنوعی: زمانی که بی‌خود شدی و از خود بی‌خبر، هر کاری که انجام دهی، من می‌دانم که تو آن را نکرده‌ای، بلکه اراده‌ای از جانب دیگری تو را به این کار وادار کرده است.

هوش مصنوعی: این جمله به مفهوم این است که یک تعهد یا ضمانت مرتبط با حقوق واقعی است، نه فقط بر اساس اعتماد به شخصی که مسئولیت آن را بر عهده دارد. جزئیات این موضوع در علم فقه به طور دقیق توضیح داده شده است.

هوش مصنوعی: هر مغازه‌ای، هدف و آرزویی متفاوت دارد. به یاد داشته باش که زندگی هم مانند یک مغازه است که ممکن است در آن جا فقر و یا کمبود وجود داشته باشد.

هوش مصنوعی: در فروشگاه کفاشی، چرم باکیفیت برای ساخت کفش وجود دارد، اما اگر فقط به چوب نگاه کنی، این زیبایی را نمی‌بینی.

هوش مصنوعی: در حضور فروشندگان پارچه و لباس، اگر قصد خرید خوبی را داشته باشید، باید در انتخاب خود دقت کنید.

هوش مصنوعی: مثنوی ما یک فروشگاه از اتحاد و یگانگی است و هر چیزی که غیر از یکپارچگی است، مانند بت مجازی می‌باشد که به ما تحمیل شده است.

هوش مصنوعی: ستایش بت به منظور فریب مردم، همچون پرنده‌ای است که در ارتفاعات بالا زندگی می‌کند.

هوش مصنوعی: در سورهٔ نجم به آن موضوع اشاره شده است، اما آن فتنه‌ای که موجود است، در این سوره نیامده است.

هوش مصنوعی: در آن زمان، تمام کافران به سجده افتادند و این موضوع نشان از این داشت که کسی که با سر به در زد، همانی بود که به راز و نیاز پرداخته بود.

هوش مصنوعی: بعد از این، باید درباره‌ی موضوعاتی پیچیده و دشوار صحبت کرد. با سلیمان همراه باش و در مورد کارهایت با دیوان مشورت کن.

هوش مصنوعی: به زودی درباره داستان صوفی و قاضی صحبت کن و آن ستمکاری را که ضعیف و ناتوان است، به تصویر بکش.

هوش مصنوعی: قاضی آسمانی به پسرش گفت که باید بروی و نقشی از خوبی‌ها و بدی‌ها بکشی.

هوش مصنوعی: کسی که در جستجوی انتقام است، اکنون به خیال و توهمات خود گرفتار شده و از واقعیت دور افتاده است.

هوش مصنوعی: قوانین و مقررات دینی برای زندگی و ثروتمندان است، اما برای کسانی که در گورستان هستند، این قوانین کجا اجرا می‌شوند؟

هوش مصنوعی: افرادی که به خاطر فقر و نداشتن امکانات، بی‌سر و سامان هستند، در بسیاری از جهات از مردگان بی‌خبر و بی‌روح، بدتر هستند.

هوش مصنوعی: انسان‌ها از یک روستا به سوی خاموشی می‌روند و در برابر سختی‌ها و چالش‌های پیش آمده از سوی صوفیان، از همه جوانب دچار فناء و نابودی می‌شوند.

هوش مصنوعی: مرگ یک عمل قتل است و هر یک از سیصد هزار نفر قربانی، ارزش و بهای خون خود را دارند که قابل شمارش نیست.

هوش مصنوعی: اگرچه این مردم بارها به دلیل خونبهای خود مورد ظلم قرار گرفته‌اند و کشتار شده‌اند، اما همچنان تاوان ظلم و ستم خود را می‌پردازند.

هوش مصنوعی: هر یک از آنها مانند جرجیس هستند، کشته شده و دوباره زنده شده‌اند، انگار که شصت بار این اتفاق برایشان افتاده است.

هوش مصنوعی: کسی که به سبب زیبایی و دلنشینی سنان (یک شخصیت یا مفهوم) دچار عشق و شیدایی شده، همچنان می‌سوزد و رنج می‌کشد. او از آنچه که در دل دارد، گله می‌کند و پای این موضوع را به زخم‌های تازه‌تری می‌کشد.

هوش مصنوعی: قسم به خدا، از عشق و محبت، جان‌پرست‌ها بیشتر از خود عاشقان کشته می‌شوند.

هوش مصنوعی: قاضی گفت: من دادیار حیم هستم، حکمم برای صاحب‌نظران در مورد قبرستان چیست؟

هوش مصنوعی: این شخص اگر چه در ظاهر مقام و منزلت ویژه‌ای ندارد، اما ریشه‌اش در عراقی‌های بزرگ و خاندان‌های با ارزشی بوده است.

هوش مصنوعی: اگر فقط به ظاهر و نوشته‌ها نگاه کنی، مانند کسی هستی که در گور خویش، به گور دیگری می‌نگرد. تو نمی‌بینی که حقیقت چیست و فقط به آنچه در ظاهر است توجه داری.

هوش مصنوعی: اگر سنگی از قبر بر تو بیفتد، عقلا از کجا می‌دانند که این سنگ از کجا آمده است؟

هوش مصنوعی: از خشم و کینهٔ مردگان دوری کن و با یادگارها یا نشانه‌های گرمابه که نماد آرامش و سکون است، به مبارزه نپرداز.

هوش مصنوعی: از زنده بودن خود سپاسگزار باش، زیرا در این زندگی، حق و حقیقت به راحتی بر تو روشن می‌شود و می‌توانی مسیر درست را بشناسی و دنبال کنی.

هوش مصنوعی: خشم ناشی از حق و زخم آن، نشانه‌ای از زنده بودن حقیقت است و این حقیقت به مانند پوست پاک و بدون آلودگی است.

هوش مصنوعی: خداوند او را به قتل رساند و در پای او حیات تازه‌ای بخشید. سپس، قصابانه پوست او را از تنش جدا کرد.

هوش مصنوعی: با دمیدن در او، حالتی ماندگار به وجود آمد، اما اگر دمیدن حق نبود، مانند نفخه‌ی قصابی خواهد بود.

هوش مصنوعی: بین دو دمیدن، تفاوت‌های بسیاری وجود دارد. این همه زینت و زیبایی در آن یکی است، اما در سر جمع، آن یکی به طور کلی متفاوت است.

هوش مصنوعی: این زندگی که از او جدا شده، به ضرر است و آن زندگی که از نفخ الهی به وجود آمده، دائمی و همیشگی است.

هوش مصنوعی: در این لحظه، اوضاع و شرایط مانند گذشته نیست، بنابراین به دقت توجه کن و از عمق این مسئله آگاه شو تا به حقیقت دست یابی.

هوش مصنوعی: هیچ کس مجتهدی را بر اسب نمی‌نشاند، همان‌طور که کسی نقش هیزم را بر روی خر نمی‌گذارد.

هوش مصنوعی: بهتر است او روی خر ننشیند، چون آن بهتر از نشستن پشت تابوتش است.

هوش مصنوعی: ظلم به معنای قرار دادن نهادن چیزی در غیر جای خود است. بنابراین، از این کار پرهیز کن که هیچ چیز را در جایی که به آن تعلق ندارد قرار دهی، زیرا این عمل باعث ضایع شدن آن چیز می‌شود.

هوش مصنوعی: صوفی گفت: آیا تو می‌پذیری که او بدون اینکه مجازاتی ببیند و بدون هیچ عذری، به تو آسیب بزند؟

هوش مصنوعی: این درست نیست که یک خر بی‌خبر و بی‌فکر باعث تزلزل و سردرگمی گروهی از دیوانه‌ها و صوفیان شود.

هوش مصنوعی: قاضی پرسید که آیا چیزی بیش از آنچه داری داری یا کم داری؟ او جواب داد که در این دنیا فقط شش درم دارم.

هوش مصنوعی: قاضی گفت: سه درم را خرج کن و سه درم دیگر را بدون هیچ کلامی به او بده.

هوش مصنوعی: او زار و ضعیف و درویش است و برای رفع نیاز خود به سه درهم نیاز دارد تا بتواند کمی سبزی و گیاه بخرد.

هوش مصنوعی: قاضی به پشت صوفی نگاه کرد و دید که آن شخص بدی که در نظرش می‌آمد، از نظر او بهتر است.

هوش مصنوعی: او به دنبال انتقام بود تا به خاطر سیلی‌ای که خورده، دستش را به‌راستی بالا بیاورد، زیرا حالا قصاص آن سیلی ساده و آسان شده است.

هوش مصنوعی: قاضی به سمت گوشش آمد تا رازی را بگوید و با این حال، سیلی‌ای به صورت قاضی زد که او را به بالا پرتاب کرد.

هوش مصنوعی: گفت که اگر هر شش نفر را بگیرید، من که با شما خصومتم، آزاد می‌شوم و دیگر هیچ دلهره یا نگرانی ندارم.