بخش ۱۵ - فروختن صوفیان بهیمهٔ مسافر را جهت سماع

صوفی مسافری به خانقاه رسید و  مرکبش(خر) را به به اصطبل برد و بست.

با دست خود به خر آب و علف داد و او همانند صوفی هایی که پیش از این از آنان یاد کرده ایم نبود( گویا از حقیقت عرفان بهره ای نبرده بود و تنها لباس صوفی بر تن داشت ) 

او بسیار از خطا و اشتباه احتیاط می کرد اما وقتی قضای الهی فرا برسد احتیاط سودی نخواهد داشت .

صوفیان آنجا کم بضاعت و فقیر بودند و همانطور که پیامبر فرمود: فقر انسان را در آستانه کفر قرار می دهد.

ای شخص توانگر و ثروتمند که سیر هستی٬ کج روی و انحراف فقیر درمانده را مایه خنده و مضحکه قرار نده.

صوفیان با کوتاهی و قصوری که کردند نقشه ی فروش خر صوفی مسافر را کشیدند.

صوفیان برای خود توجیه شرعی  می آورند  : زمانی که انسان در ناچاری و دام مرگ باشد خوردن گوشت مردار مباح و حلال است ( پس فروختن خر نیز مانعی ندارد )٬ چه بسیار فساد هایی که به بهانه و به واسطه توجیه برای ضرورت صلاح و درست در نظر گرفته شدند.

در همان لحظه آن خر را فروختند و غذایی فراهم آوردند و شمع روشن کردند.

همهمه و شورشی در خانقاه به راه افتاد ( به دلیل آن که ): امشب شبِ غذا و سماع و وجد فراوان است.

هوش مصنوعی: چقدر باید صبر کرد و چند روز دیگر باقی مانده است؟ چقدر از این بار سنگین باید حمل کرد و این تحقیرها را تحمل کرد؟

( صوفیان گفتند: ) ما نیز آفریده خداوند هستیم و جان داریم و امشب شادکامی و بخت خوش میهمان ماست.

هوش مصنوعی: آنها تخم چیزی بی‌اساس و نادرست را می‌کاشتند و گمان می‌کردند که آن چیز اصلی و باارزش است، در حالی که در واقع جان و حیات ندارد.

هوش مصنوعی: مسافر از سفر طولانی خسته شده بود و زیبایی و خوشبختی را در آنجا مشاهده کرد.

هوش مصنوعی: صوفیان به نوبت به یکدیگر توجه می‌کردند و در انجام خدمات خوب، با همکاری و بازی‌گوشی به هم می‌باختند.

هوش مصنوعی: چون می‌دید که تمایل او به سویش است، گفت: اگر امشب شادمانی نکنم، چه زمانی خواهم کرد؟

هوش مصنوعی: مردم در حال می‌خوری بودند و صدای ساز و آواز در خانقاه بلند شد. فضا تا بالای سقف پر از دود و گرد و غبار شد.

هوش مصنوعی: دود آشپزخانه دور آن پا می‌چرخد، به خاطر اشتیاق و حس عمیق و درون‌نوشته‌ای که جانم را به هم می‌ریزد.

هوش مصنوعی: گاهی دست‌ها را به نشانه‌ی خوش‌حالی بلند می‌کردند و با شوق و احساس، بر زمین می‌کوبیدند و گاه به سجده می‌افتادند.

هوش مصنوعی: صوفی به علت نداشتن عشق و اشتیاق واقعی به دنیا، دیرتر از دیگران به لذت‌های زمانه دست می‌یابد و به همین دلیل ارزش او در نظر دیگران کم‌تر می‌شود.

هوش مصنوعی: تنها آن صوفی که از نور حق بهره‌مند است، از رسوایی و زشتی دنیا آزاد است.

هوش مصنوعی: از میان هزاران، تنها عده‌ی کمی از صوفیان باقی مانده‌اند که در حال حاضر در نعمت و خوشبختی او زندگی می‌کنند.

هوش مصنوعی: زمانی که آواز و موسیقی شروع شد، از ابتدای آن تا دورترین نقطه، نوازنده با قوت و شدت بالا نواخت.

هوش مصنوعی: خر که رفت، شروع به صدا زدن کرد و از این شدت حرارت، همه را در کنار هم جمع کرد.

هوش مصنوعی: از شدت شوق و شادی، او تا صبح با موسیقی و رقص به راه خود ادامه داد و هیچگاه از حرکت بازنایستاد، پسر!

به خاطر مقلد بودن صوفی هم شروع کرد به گفتن خر برفت  در نوحه ای که میخواندند

هوش مصنوعی: وقتی آن لحظات شاد و پرهیجان و آن حالت وجد و نشاط به پایان رسید، روز به پایان رسید و همه به یکدیگر خداحافظی کردند.

هوش مصنوعی: خانقاه از جمعیت خالی شد و تنها صوفی باقی‌ماند که غبار یاد آن مسافر به رویش نشسته است.

هوش مصنوعی: او لباسش را از اتاق بیرون آورد تا آن دوست همسفر را بر روی خر ببندد.

هوش مصنوعی: او تلاش می‌کرد تا به دوستانش برسد، اما در پایان نتوانست الاغ خود را پیدا کند.

هوش مصنوعی: خادم گفت که او را به آب برده‌اند، زیرا خر شب گذشته کمتر آب نوشیده است.

خادم آمد و صوفی از او پرسید خر کجاست؟ خادم گفت این ابله را ببین. و دعوا شد

هوش مصنوعی: من وظیفه نگهداری خر را به تو سپرده‌ام و تو مسئول مراقبت از آن هستی.

هوش مصنوعی: از تو می‌خواهم چیزی را بازگردانی که من به تو داده‌ام، همانند چیزی که برایت فرستاده‌ام.

هوش مصنوعی: در این بیت گفته شده است که وقتی بحث و گفتگو می‌کنی، نیازی نیست که برای توجیه سخنان خود حجت و دلیل بیاوری. آنچه را که به من سپردی، به خودت برمی‌گردانم.

هوش مصنوعی: پیامبر فرمودند: هر اقدامی که انجام می‌دهی، باید در نظر داشته باشی که باید در پایان کار مسئولیت آن را بپذیری و نتایج آن را قبول کنی.

هوش مصنوعی: اگر تو از خودرأیی و سرکشی راضی نیستی، پس بیایید در این مورد بیشتر گفتگو کنیم و به الفت و دوستی بپردازیم.

هوش مصنوعی: شخصی اظهار می‌کند که در برابر صوفیان شکست خورده و آن‌ها به او حمله کرده‌اند، و او از جان خود ترسیده است.

هوش مصنوعی: تو با مهارت و توانایی، تلاش می‌کنی تا در دنیای پر از چالش و رقابت، جایگاه خود را پیدا کنی و نشانه‌هایی از موفقیت را دنبال کنی.

هوش مصنوعی: با وجود آنکه تعداد زیادی گرسنه در اطراف وجود دارد، تو توجهی به درد و رنج آن‌ها نداری و در عوض به یک وضعیت نامناسب و ناراحت‌کننده خود می‌پردازی.

هوش مصنوعی: می‌گوید اگر کسی به ناحق از تو چیزی بگیرد، بگذار برود، اما من که سال‌هاست بی‌دفاع و مظلوم مانده‌ام، چه کسی بر سر من می‌آورد؟

هوش مصنوعی: اگر تو نیایی و به من نگویی که غم و اندوه من چه می‌شود، وای بر تو که در این وضعیت بی‌کمک و بی‌چاره‌ام.

هوش مصنوعی: من هرچه که هستم، به من مربوط است و اگر دیگران بخواهند به من آسیب برسانند، من آرام نخواهم نشست.

هوش مصنوعی: این زمان هر کس به منطقه‌ای رفت و مشغول آماده‌سازی و مهیا کردن کارها شد.

هوش مصنوعی: من نمی‌دانم به کجا بروم و کدام قاضی به من کمک کند، زیرا این سرنوشت و تقدیر خود به خاطر تو برای من پیش آمده است.

هوش مصنوعی: وقتی تو نیای و نگویی، ای غریبه، این چنین ظلم بزرگ و وحشتناکی پیش آمده است.

هوش مصنوعی: به خدا قسم، من بارها به سراغ تو آمده‌ام تا تو را از این امور آگاه سازم.

هوش مصنوعی: تو همواره می‌گفتی که ای پسر، از میان همه سخن‌رانان، تو با ذوق‌تر هستی.

هوش مصنوعی: به من اجازه بدهید به گذشته برگردم، زیرا او از این وضعیت آگاه است و با آن راضی است. او فردی دانشمند و عارف است.

هوش مصنوعی: می‌گفتند همه که این را خوب می‌گویند، برای من هم خوشایند است که این را بشنوم.

هوش مصنوعی: تقلید آنها باعث شد که من دچار خسارت شوم، پس هزاران لعنت بر این تقلید نازل شود.

هوش مصنوعی: این بیت به نوعی به بی‌نتیجه بودن تقلید از کسانی اشاره دارد که ارزش و عمق کمتری دارند. در واقع، ممکن است این کار باعث خشم و نارضایتی شود، مشابه خشم ابراهیم از این عمل.

هوش مصنوعی: تو با نواختن عکس ذوق آن گروه و احساساتشان را به نمایش می‌گذاشتی و این دل من به خاطر آن تصویر از خوشحالی شاداب می‌شد.

هوش مصنوعی: برای این که در فضای بی‌نهایت و خالی از عشق و دوستی غرق نشوید، باید به اندازه کافی از محبت و زیبایی‌های دوستان خود بهره‌مند شوید.

هوش مصنوعی: تصویری که از آن می‌گیری، به دلیل تقلید از آن چیزی که در ذهن داری است. به تدریج و با تکرار، به حقیقت نزدیک‌تر خواهد شد.

هوش مصنوعی: تا وقتی که از دوستان به حقیقت نرسیده‌ای، از تلاش برای رسیدن به دانش و فهم دست نکش. قطره‌ای معنوی نمی‌تواند در صدف بدون تلاش و کوشش شکل بگیرد.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی که چشم، عقل و گوش تو صاف و بدون غش باشد، باید از پرده‌های طمع و خواسته‌های دنیوی فاصله بگیری.

هوش مصنوعی: زیرا آنچه صوفی از عقل خود به دست می‌آورد، او را از نور و روشنایی دور می‌سازد.

هوش مصنوعی: انسان وقتی به دنبال خواسته‌ها و لذت‌هاست، از درک و آگاهی خود دور می‌شود و عقل او تحت تأثیر آن تمایلات قرار می‌گیرد.

هوش مصنوعی: اگر به آینه نگاه کنی و دل‌بستگی به آن داشته باشی، باید بدانی که این آینه هم مانند خودت دچار نفاق و تقلب است.

هوش مصنوعی: اگر ترازویی به مال و ثروت طمع داشته باشد، آیا می‌تواند راست و صحیح به وصف حال بپردازد؟

هوش مصنوعی: هر پیامبری به مردم خود گفت که من خواستار هیچ پاداشی از شما نیستم و هدفم تنها رساندن پیام الهی است.

هوش مصنوعی: من به خاطر شما دلیل آوردم و حق شما را به دست آوردم، حالا به لطف من هر دو از این موضوع بهره‌مند هستیم.

هوش مصنوعی: پاداش زحمات من، دیدار محبوب است، هرچند که اگر کسی به من پول زیادی هم بدهد، برایم اهمیت ندارد.

هوش مصنوعی: چهل هزار او برای من پاداش نیست، چه کسی می‌تواند مانند شب درخشش گوهر بهشتی باشد؟

هوش مصنوعی: یک داستانی را برایت تعریف می‌کنم، به خوبی گوش بده تا متوجه شوی که چطور طمع می‌تواند انسان را به دام بیندازد.

هوش مصنوعی: هر کسی که به آرزوها و انتظارهای بی‌پایه دل ببندد، دل و دنیايش تیره و تار می‌شود، زیرا هیچ چیز به او نخواهد رسید.

هوش مصنوعی: در برابر دیدگان او، آرزوهای مربوط به مقام و ثروت به اندازه مویی که در نظر می‌آید، کم‌اهمیت و ناچیز است.

هوش مصنوعی: این بیت به بیان شخصیتی می‌پردازد که در اثر عشق یا حقیقتی عمیق، سرشار از حالتی مستی و شور و شوق است. در واقع، این فرد با وجود اینکه ممکن است از نظر مادی چیزهای زیادی نداشته باشد، اما از نظر روحی و معنوی غنی و آزاد است. این حالت نشان می‌دهد که ارزش واقعی انسان فقط به دارایی‌های مادی او نیست، بلکه به درک و عشقش به حقیقت و حقوق انسانی‌اش بستگی دارد.

هوش مصنوعی: هر کسی که از جمال و زیبایی معشوق بهره‌مند شده باشد، برای او دنیا دیگر ارزش و حیات ندارد و به نظرش بی‌معنا و مرده می‌آید.

هوش مصنوعی: اما آن صوفی از حالت مستی و نشئگی دور بود و به همین دلیل در حرص و آرزوهایش مانند فردی نابینا بود.

هوش مصنوعی: در اینجا کلام بر این نکته تأکید دارد که هیچ مقدار داستان و روایت نیز نمی‌تواند حریص را از حرص و طمع وادار به تامل و دریافت نکته‌ای کند. به عبارت دیگر، افراد حریص در برابر شنیدن حکایات و نصایح نمی‌توانند به درک درست و علمی برسند و همچنان در طمع خود باقی خواهند ماند.