بخش ۶۰ - زیافت تأویل رکیک مگس

هوش مصنوعی: مگس بر روی برگ کاه و مدفوع الاغ مانند یک ناخدا سر خود را بلند کرده است.

هوش مصنوعی: گفت من دریا را می‌شناسم و کشتی‌سواری را هم یاد گرفته‌ام، برای مدتی در فکر این موضوع بوده‌ام.

هوش مصنوعی: در اینجا دریا و کشتی وجود دارد و من هم ملوان هستم که مسئولیت هدایت و اداره این کشتی را بر عهده دارم.

هوش مصنوعی: او بر روی دریا حرکت می‌کرد و چنان با اعتماد به نفس این کار را انجام می‌داد که به نظر می‌رسید فراتر از محدودیت‌ها و خطرات دریا می‌رود.

هوش مصنوعی: اگر بخواهیم به بی‌نهایت در آن میدان توجه کنیم، باید به نگاه درست آن شخص که این را می‌بیند، توجه کنیم.

هوش مصنوعی: عالم کسی است که با دیدی عمیق به مسائل نگاه می‌کند، به گونه‌ای که می‌تواند عمق و وسعت دریاها را با چشمی باز درک کند.

هوش مصنوعی: کسی که تأویل‌های نادرست و باطل دارد، مانند مگسی است که به مدفوع می‌نشیند و تصورات بی‌اساسی را که شبیه به واقعیت نیستند، دنبال می‌کند.

هوش مصنوعی: اگر مگسی تلاش کند که به جایی برسد، در این صورت شانس و اقبال هم او را همراهی خواهد کرد.

هوش مصنوعی: این مگس نشان‌دهنده‌ی یک درس عبرت است و روح او فراتر از شکل و ظاهر مادی‌اش است.