بخش ۱۶ - متابعت نصاری وزیر را

مسیحیان همه دل به او سپردند؛ قدرت تقلید مردمِ عامی همین‌قدر است که هرچه ببینند، همان را می‌پذیرند.

محبت او را در دلشان نشاندند و گمان کردند جانشین عیسی است.

اما او در باطن مانند دجّالِ یک‌چشم و پلید بود. خدایا، تو فریادرس و یاری‌دهنده‌ای.

ای خدا، هزاران دام و فریب در دنیا هست و ما مثل پرندگان حریص و بی‌پناهیم.

هر لحظه گرفتار دام تازه‌ای می‌شویم، حتی اگر مثل باز یا سیمرغ قوی باشیم.

تو هر لحظه ما را نجات می‌دهی، اما ما دوباره به‌سوی دام دیگری می‌رویم.

ما در انبار خود گندم جمع‌ می‌کنیم و گندم های جمع کرده را گم میکنیم

ما توجه نمی‌کنیم که این نقص از حیلهٔ موشی است که در انبار ماست. موش = نفس، غرور، ریا، خودخواهی، وسوسه

هوش مصنوعی: موش به انبار ما راهی پیدا کرده و با کارهایش، انبار ما را خراب کرده است.

اول باید شرّ نفس را دفع کرد، بعد به جمع‌کردن اعمال نیک پرداخت.

هوش مصنوعی: به شنیدن اخبار آن بزرگ مقام بپرداز، زیرا هیچ نمازی کامل نمی‌شود مگر با حضور قلب.

هوش مصنوعی: اگر دزدی در انبار ما نباشد، پس نتیجهٔ اعمال سی ساله‌مان کجا رفته است؟

 چرا ما هر روز کارهای خیر کوچک و جزئی انجام میدیم ولی  اینا در انبار ما جمع نمی‌شود؟

برای مثال ، بر اثر برخورد سنگ چخماق ، شراره های بسیاری پدید می آید و دل سوخته ما آن شراره ها را به سوی خود جذب می کند و روشن می شود .– آثار اعمال صالحه و افکار فاضله در آغاز به صورت شراره و جرقه بر باطن آدمی جهیده شود و بر اثر تکرار آن و ثبات و صفای نیت ، تدریجا قوت گیرد و به صور شعله رخشان عشق و ایمان درآید ولی اگر نفس اماره وارد عمل شود نمی گذارد آن شراره به شعله عشق و ایمان و ملکه راسخه در آید

ولی یکی در تاریکی، دزدی مخفیانه انگشتش را بر جرقه ها می‌گذارد. [تا آتشی صورت نگیره]

هوش مصنوعی: هر ستاره یکی یکی از بین می‌رود تا اینکه چراغی از آسمان نپدید نشود.

هوش مصنوعی: هرچند که هزاران دام و کژراهه در سر راه باشد، اگر تو در کنارم باشی نگران هیچ چیز نخواهم بود.

هوش مصنوعی: وقتی که لطف و محبت تو همیشه با ماست، دیگر از آن دزد بی‌خود ترسی نداریم.

هوش مصنوعی: هر شب، تو ارواح را از بند جسم آزاد می‌کنی و به نوعی نوشته‌ها و آثار را نیز احیا می‌کنی.

هوش مصنوعی: هر شب، ارواح آزاد از این قفس می‌روند، در حالی که نه حاکمی وجود دارد و نه محکومی.

هوش مصنوعی: در شب، زندانیان از زندان خود بی‌خبرند و در همین حال، سلطان‌ها هم از حکومت و قدرت خود اطلاعی ندارند.

هوش مصنوعی: خوشحالی و آرامش را در زندگی پیدا کن و به ضرر و فایده‌های مادی فکر نکن. به دیگران و مقایسه‌ها اهمیت نده و در پی خیال‌پردازی‌های بیهوده نباش.

هوش مصنوعی: عارف در حالتی است که بی‌خواب است و به خداوند می‌گوید که آرامش و سکون را از این معما به او عطا کند.

هوش مصنوعی: انسانی که در خواب و بی‌خبری از دنیای خود است، مانند قلمی است که در دست شخصی دیگر قرار دارد و هر طور که او بخواهد، تحت تأثیر و تغییر قرار می‌گیرد.

هوش مصنوعی: او نمی‌تواند به جریان کارها و سرنوشت خود تسلط داشته باشد و فکر می‌کند که می‌تواند با نوشتن یا تصمیم‌گیری، سرنوشتش را تغییر دهد.

هوش مصنوعی: عارف نگاهی از درون خود به ما نشان می‌دهد که عقل را نیز در حالتی از خواب و غفلت فرو می‌برد.

هوش مصنوعی: در بیابان بی‌نهایت، جان‌ها آرام و دل‌ها راحت‌اند و جسم‌ها در آسایش به سر می‌برند.

هوش مصنوعی: اگر از نی به سیاهی بگویی، همه را در دام خودت بگرفتی و در قضاوت به آنجا خواهی کشید.

هوش مصنوعی: زمانی که نور صبح برخیزد، پرنده‌ای با بال‌های طلایی در آسمان پرواز می‌کند.

هوش مصنوعی: بیدارکننده صبح، مانند اسرافیل، همه را از آن سرزمین با صورت و جلوه‌ای تازه می‌آراید.

هوش مصنوعی: روح‌های گسترده و آزاد در بدن‌ها می‌توانند تن‌ها را در بر بگیرند و هر یک را آماده‌ی تولد یا پذیرش جدیدی کنند.

هوش مصنوعی: اسب جان‌ها را از زین خالی می‌کند، زیرا سرنوشتی همچون خواب مرگ در انتظار است.

هوش مصنوعی: اما برای کسانی که روزی دوباره بازگردند، پایشان را با زنجیرهایی طولانی می‌بندند.

هوش مصنوعی: تا زمانی که خورشید از آن دشت سر بر آورد و او را در زیر باران به چراگاه بیاورد.

هوش مصنوعی: ای کاش روح من را مانند یاران کهف حفظ می‌کردی یا همچون کشتی نوح که نجات داد.

هوش مصنوعی: تا زمانی که از این طوفان بیداری و آگاهی رهایی یابی، این ذهن و چشم و گوش تو به درستی کار خواهند کرد.

هوش مصنوعی: ای دوستانی که در زمان خواب و بیداری با هم هستید، در این دنیا افرادی مثل شما وجود دارند که در کنار شما هستند و به شما نزدیکند.

هوش مصنوعی: دوست و یار همیشه با اوست و در عشق و محبت، مهر بر چشمان او می‌نشیند و بر گوشش چه فایده‌ای دارد.