شمارهٔ ۱۰۱

هوش مصنوعی: میخانه همواره برای همه باز است و هیچکس را از ورود به آن منع نمی‌کند، تا مبادا کسی از نعمت آن بی‌بهره بماند. در این میان، پیر مغان (راهنما یا سرپرست میخانه) هرگز در این راه مانع ایجاد نمی‌کند.

هوش مصنوعی: دشمن به عهد و پیمان خود نسبت به یار ما اینقدر محکم است که نمی‌تواند با تلاش برای گسست آن، به دوستان خود متصل شود.

هوش مصنوعی: چه نیازی است که کسی با شمشیر به من آسیب برساند؟ من از شوق و عشق به او دارم می‌میرم، حتی اگر او به نرمی و با دقت به قلبم ضربه بزند.

هوش مصنوعی: خوبان با قد بلندشان سختی می‌کشند و بیچاره پرنده‌ای که از این شاخه‌های نازک به یک درخت کوچک لانه می‌سازد.

هوش مصنوعی: سرم پر از سخن است و مانند شمع در حال سوختن می‌باشد. خوش به حال کسی که در هر جمعی حاضر می‌شود، با گوش شنوا به حرف‌ها گوش می‌دهد و خود زبانش را بسته نگه می‌دارد.

هوش مصنوعی: من باید بخوانم چون تیراندازی که شکارش را هدف قرار داده و بر زمین افکنده، اکنون تعدادی صید تازه بر کمانش می‌نهد.

هوش مصنوعی: در بهار وقتی زیبایی او به نمایش درمی‌آید، سنتی وجود دارد که باغبان در زمان شکوفایی گل‌ها به باغ می‌پردازد و آن را به بهترین شکل مدیریت می‌کند.

هوش مصنوعی: نیمه‌ای از عشق و وابستگی من همیشه به دو زلف آن معشوق گره خورده است. اگر یکی از آن‌ها را باز کند، دیگری دوباره مرا به بند خواهد کشید.