شمارهٔ ۸۷ - وله ایضا

هوش مصنوعی: خدایا، امشب آن کسی که من فردا او را به یاد خواهم آورد، در خواب چه نشانه‌هایی می‌بیند؟

هوش مصنوعی: با چه بخشی از سرنوشت می‌توان رسوایی را به همراه آورد، ای پروردگار، زمانی که طبیعت من در هم و برهمی به خاطر آشفتگی‌های جهان دارد؟

هوش مصنوعی: حرفی که قدرت و نیرویی دارد، به قدری تأثیرگذار است که عبور از آن ممکن است با خطرات زیادی همراه باشد و می‌تواند بر لب‌ها و زبان تأثیر بگذارد.

هوش مصنوعی: دست و تیغی به علم تبدیل شده که در عمق هفتمین سطح زمین، گاو و ماهی در خیال وجود دارند، پس از تاب و شدت این تصویر، خمیده و متمایل به نظر می‌رسند.

هوش مصنوعی: ای شکار بی‌خود و بی‌خبر، تو مانند خرگوشی هستی که خواب شیر خشمگینی را می‌بیند. بدان که او از زنجیر آزاد خواهد شد. مراقب باش!

هوش مصنوعی: بیشتر از آنچه که به کار خود فکر می‌کنی، توجه کن؛ زیرا از وسایل و ابزارهایی که برای اصلاح است، در اثر فساد مفسدان چیزی باقی نمی‌ماند.

هوش مصنوعی: شکستن تو برای کسی مثل من آسان نیست، اما وقتی که شکسته شدی، وای بر قدر و جایگاه و جان تو.

هوش مصنوعی: تو به خوبی در آرامش نشسته‌ای، در حالی که از آسیبی که می‌تواند کوچک‌ترین حرکتی را در زمین و آسمان به وجود آورد، در امان هستی.

هوش مصنوعی: تا وقتی که نشانه و ویژگی تو به طور کامل مشخص نشده، من برای تو سنگی سنگین و باارزش در ترازوی خود قرار می‌دهم.

هوش مصنوعی: من به هزاران فکر ناخوشایند می‌پردازم، اما باز هم می‌گویم که آنچه را که امشب می‌خواهی بنویسی، فردا قابل اجرا خواهد بود.

هوش مصنوعی: دست قهر به حرکت درمی‌آید، اما من به دیگر چیزها توجه دارم. تو تیر انداخته‌ای که صبر من در میان آن قرار دارد.

هوش مصنوعی: من با او مدتی طولانی به گفتگو پرداخته‌ام، اما امروز که روز تازه‌ای است، فراموش کرده‌ام که چگونه باید با او رفتار کنم.