شمارهٔ ۴۳

هوش مصنوعی: وقتی که چهره‌ات را از پرده پنهانی کنار بزنی، مانند طلوع صبح روشنایی‌ات نمایان خواهد شد.

هوش مصنوعی: او به من گفت که امشب کمی صبر کن تا شاید بتوانم در خواب تو را ببینم. من هم می‌گویم که صبر می‌کنم، اما نمی‌دانم که آیا خواب من هم تو را خواهد دید یا نه.

هوش مصنوعی: دل به راحتی تحت تأثیر آشوب‌های عشق قرار می‌گیرد و در نتیجه دچار تغییر و تحول می‌شود، اما خداوند با نگهداری ایمان، از این انقلاب و بی‌ثباتی محافظت می‌کند.

هوش مصنوعی: روزی که در وجود من آن تابش آفتاب را دید، اشک آبی بر آتش ریخت، وگرنه من به حال کباب درآمده بودم.

هوش مصنوعی: وقتی سوار را به دامان می‌کشم که زیبایی‌اش چنان است که پیوسته مانند کمان ابروهایش در مرحله‌ای است.

هوش مصنوعی: اگر عشق خالص و ناب باشد، در ارتباطات به نوعی رفتار می‌شود که نشان‌دهندهٔ نیازهای معشوقان است و همچنین آداب و رسوم عاشقان را شامل می‌شود.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس مانند من نیست که از زندگی‌اش خسته و شاکی باشد. آیا کسی وجود دارد که آزار من گناه باشد و کشتنم خطایی نداشته باشد که ثواب به دنبال داشته باشد؟

هوش مصنوعی: من در حالی میان ترس و امید زندگی می‌کنم که مرگ هر لحظه در کار من تردید می‌کند و در کشتن من شتاب نمی‌گیرد.

هوش مصنوعی: در پاسخ به سوال من درباره بوسه‌ای از آن معشوقه‌ی بازیگوش، او گفت که اینگونه حرف‌ها نیاز به سکوت دارد و نباید به آن پاسخ داد.