شمارهٔ ۲۲۲

هوش مصنوعی: ناله از آن زمانی که مجلس با خشم به هم می‌ریزد، لباسش را می‌افشاند و شراب را به زمین می‌ریزد و جام را می‌شکند.

هوش مصنوعی: او خوشحال از اینجا می‌رود و من در حالی که در آتش احساسات خود می‌سوزم، منتظرم که چه زمانی او به حالت مستی برگردد و دوباره سر و صدا کند و همه چیز را به هم بزند.

هوش مصنوعی: وقتی که کسی خنجر نازک خود را می‌کشد، دیگر هیچ امیدی به دوستی و همراهی از او نیست، مگر اینکه دستش در کارها به زحمت بیفتد و خنجرش بشکند.

هوش مصنوعی: سگ مست و مغروری هستم که در بازار اگر کسی بخواهد بر من آسیب بزند، می‌توانم او را شگفت‌زده کرده و راهی را که باید بروم نشان دهم.

هوش مصنوعی: دیشب در قصر شکوهمند، با شجاعت بر در زدم، جایی که نگهبانان به خاطر خطایی از من، سر قیصر را به خاک می‌افکندند.

هوش مصنوعی: اگر ماه شب را ببیند، موهایم راست می‌شود و آفتاب من اگر خبیثی را براندازد.

هوش مصنوعی: محتشم، از خون من باده‌ای به من بده، زیرا کسی که خونخوار است، آنچنان مست نیست که بخواهد خمار را با شرابی دیگر درمان کند.