شمارهٔ ۱۰۵ - در ثنای سلطان سعید مغفور ناصرالدین شاه

هوش مصنوعی: چقدر خوب است که شاهین شاهنشاه، وقتی که نگران آسمان می‌شود، از پرنده‌ی بزرگ دیگری به نام همای، بهره‌برداری کند و قدرت خود را به نمایش بگذارد.

هوش مصنوعی: زمانی که سرنوشت به ما ظلمی کند، باید همیشه حواسمان به یادآوری تجربه‌های تلخ گذشته باشد و تلاش کنیم که از آنها درس بگیریم و در هر لحظه از زندگی خود را دوباره بسازیم.

هوش مصنوعی: اگر سنگی سخت و محکم (صخره صمّا) به جایی برسد که پرنده‌ای (درّاج) آنجا باشد، با ضربه‌ای که نیزه (زوبین) به آن سنگ می‌زند، می‌تواند به راحتی در آن رخنه‌ای ایجاد کند.

هوش مصنوعی: اگر شاهین طعمه‌ای را در دست بگیرد، کبک و تیهو برای او هیچ ارزشی ندارند و او به راحتی طعمه‌اش را از بین می‌برد.

هوش مصنوعی: مرغ‌های شکاری به خاطر فراوانی خونشان به زمین می‌افتند و رنگ زمین را مانند رنگ گل‌های لاله‌ی قرمز می‌کند.

هوش مصنوعی: بهتر است برای زندگی کردن در زمین، از آسمان و کهکشان دور نشویم و باید به سقف آسمان رسید و بر قله‌های بلند زندگی و طبیعت تکیه کنیم.

هوش مصنوعی: پرنده‌ای بزرگ و شگفت‌انگیز از آسمان و مکان‌های بالا، به زمین می‌آید و نُه آسمان را مانند زمین پر از هیاهو و شلوغی می‌کند.

هوش مصنوعی: چنگال آهنی او می‌تواند به راحتی مریخ را در خون غرق کند و صدای طلایی او ناهید را مجذوب خود کند.

هوش مصنوعی: این بیت به توصیف یک پادشاه با عظمت و توانا اشاره دارد که به اندازه‌ای نیرویی بزرگ و بالنده دارد که می‌تواند تمام جهان را تحت سیطره خود درآورد. هنگامی که او به موفقیت و خوش‌شانسی دست پیدا کند، می‌تواند همت و تلاش خود را به اوج برساند و به دستاوردهای بزرگ نائل شود.

هوش مصنوعی: سایه خداوند حامی ناصرالدین شاه است که هر روز صبح با استفاده از نظر او، جهان را زیبا و منظم می‌سازد.

هوش مصنوعی: شهر یار، برگزیده‌ی داد و انصاف، با ورود خوش‌آمدش به یمن، در برابر نُه گدا به نمایش افتخاراتش می‌پردازد و خود را می‌آراید.

هوش مصنوعی: آسمان تلاش کرد تا خاک زیر پای او شود تا به این وسیله جایگاه و ارزش خود را بالا ببرد.

هوش مصنوعی: اما امین دربار نمی‌گذارد که هر فرد بی‌ارزشی به دربار پادشاه راه یابد.

هوش مصنوعی: سرپرست بخشنده‌ای که ابرهای پر از جواهرش، تمام زمین و آسمان را به حسودی دل دریا وا می‌دارد.

هوش مصنوعی: زمانی که شخصی صحبت کند و خواسته‌هایش را بیان کند، قدرت کلامش چنان می‌شود که حتی زبان خاموش و بی‌خبر هم می‌تواند گفتار بلبل را بشنود و بیان کند.

هوش مصنوعی: اگر آب جاودانگی نباشد، نظم و ترتیب و بخشش نیز وجود نخواهد داشت. پس چگونه می‌تواند عشق مردگان را در زندگی دوباره زنده کند؟

هوش مصنوعی: هر بار که نام محبوبم را می‌برم، دهانم را می‌بوسد و این باعث می‌شود که کام من به اندازه‌ی عسل و شیرینی خوشایند و دلپذیر شود.

هوش مصنوعی: عشقی دارم که با زیبایی‌هایش همواره در دل من آشوب و هیجان به پا می‌کند.

هوش مصنوعی: اگر شخصی با هنر و زیرکی خود بتواند از خوشی و شادی‌اش بهره‌برداری کند، ممکن است به جای نوشیدن شراب، جان مردم را در مینا بریزد.

هوش مصنوعی: چشمان او با ما که گوشه‌گیر هستیم، حالتی دارد که انگار با یکی از عاشقان دل‌سوخته، روح و جان را تسکین می‌دهد.

هوش مصنوعی: یاد روزی که با آن معشوق زیبا بودم و شب‌هایی که از هم جدایی داشتیم، آن چنان در من اثر گذاشته که حتی می‌تواند یک پیرمرد را جوان کند و برعکس یک جوان نازنین را کهنه و فرسوده سازد.

هوش مصنوعی: هرکس درباره‌ی آن سرو بلند صحبت کند، «محیط» نام او را به عنوان ستایش در آسمان‌ها به زبان می‌آورد.