حکایت شمارهٔ ۲۷

هوش مصنوعی: مریدی از عراق به خدمت شیخ می‌آمد و هدایای خوبی برای او می‌آورد. در طول سفر، فکر می‌کرد که این هدایا چقدر شیخ را خوشحال خواهد کرد. وقتی به نزدیک خانه رسیدند، شیخ گفت که اسب را زین کنند. پس از زین کردن، شیخ سوار شد و به همراه دیگران به سمت صحرا رفتند. درویش در این میان دچار فکر و خیال شد و عشق به دنیا در دلش شدت گرفت. او به شیخ نزدیک شد و در پای او افتاد. شیخ از او خواست تا هدایای آورده را بیاورد. درویش سریعاً آن هدایا را به شیخ تقدیم کرد. ولی شیخ دستور داد تا همه هدایا را تکه کند و بر هر خار یک تکه از آن بیاویزد. درویش وقتی این را دید، ناراحت و شکسته خاطر شد. با این عمل، شیخ به درویش نشان داد که دنیا چه ارزشی برای آنها دارد و آن پیشنهاداتی که او کرده بود، تنها به دلیل عشق به آن هدایا بود. این طایفه باید نه به دنیا وابسته شوند و نه به آخرت پشت کنند. با این رویداد، درویش پس از بازگشت به خانه‌اش، تغییر کرد و به یکی از ارادتمندان این طایفه تبدیل شد.