شمارهٔ ۳۲

هوش مصنوعی: بیا ای فرستاده، از کوی او به ما پیام بیاور و ما را از غم رهایی بخش. اگر پیام خوبی نداری، دست‌کم با دروغی ما را شاد کن.

هوش مصنوعی: تو همواره می‌گویی که در نهایت حق را به مظلومان می‌دهم، ولی ابتدا باید به کسانی که با ظلم و ستم کشته شده‌اند، رسیدگی کنی و حق آن‌ها را به‌جا بیاوری.

هوش مصنوعی: برو و آن قول و قرارهایی که با دیگران گذاشته‌ای را ترک کن، بیا و یکبار با شادمانی از پیمان‌های بی‌اساس دل ما را شاد کن.

هوش مصنوعی: وقتی که بی‌گناه خون ما را ریختی، هر جا که شاهدانی را دیدی که در میان خاک و خون افتاده‌اند، به یاد ما باش.

هوش مصنوعی: وقتی به یاد وصالی می‌افتم، از دوری تو به یاد من می‌افتی. گویی ندا می‌دهد که فریاد کن و مرا بخوان.