شمارهٔ ۳۱

هوش مصنوعی: اگر انگشتت را به لبم بگذاری، مانند پیاله‌ها از حسرت لب تو پر از ناله می‌شوم.

هوش مصنوعی: در دنیایی که شهدای عشق جانشان را فدای آرمان‌هایشان کردند، غم و اندوهی عمیق از دل و جان بر گل‌های لاله می‌بارد.

هوش مصنوعی: عاشق جان خود را فدای عشق می‌کند و در عین حال چشمان تو در حال گریان است. غزاله‌ها هم به خاطر غم مجنون، حالتی ماتم‌زده دارند.

هوش مصنوعی: دل ما به خاطر جراحتی که دارد، هر بار با مشاهده‌ی موهای مشکی و زیبا دوباره زنده می‌شود و احساس تازگی می‌کند.