شمارهٔ ۲۸۷

هوش مصنوعی: ای کاش آن کسی که منتظرم، اگر از حال من خبر داشت، هر لحظه به نحوی به من نزدیک می‌شد و به من سر می‌زد.

هوش مصنوعی: زمانی که مرا در مجالس شراب می‌دیدی، به خاطر اینکه نروم، همیشه ذهن‌ت مشغول حرف‌های دیگری بود.

هوش مصنوعی: شبی، آن‌چنان غرق در خود بودی که از بی‌تابی من خجالت‌زده می‌شدی، اگر به سوی من نگاهی می‌کردی.

هوش مصنوعی: همواره با دشمن نزدیکم، و او به دوستی‌ام اطمینان می‌آورد. اما اگر تو هر لحظه پرده از رازهایم برمی‌داشتی، این اعتماد را از او می‌گرفتی.

هوش مصنوعی: به یاد کسی که چون زیاد او را می‌دیدی، اگر از نظر تو غافل می‌شد، باز هم از حالش باخبر بودی.