شمارهٔ ۷۶ - در ثنای بهرامشاه

هوش مصنوعی: صدای پیروزی و سربلندی ملک به گوش رسید و به خاطر ترس از آن، کفر و شرک سرشان را پایین آوردند.

هوش مصنوعی: بهرامشاه، که از بزرگترین پادشاهان جهان است، به سمت هندوستان لشکرکشی کرد.

هوش مصنوعی: چتر او مانند پیروزی بر سر گرفته شده و تیغ او به یاری و حمایت از او بلند شده است.

هوش مصنوعی: غرب از صدای رعد و برق به لرزه درآمد، هرچند که او ارتش را به سمت شرق حرکت داد.

هوش مصنوعی: بسیاری از جنگجویان که با شجاعت و قدرت به میدان آمدند، از هرسو به دشمن حمله‌ور شدند و مانند شمع‌هایی هستند که از آب و آتش، دلاوری و ایستادگی نشان می‌دهند.

هوش مصنوعی: در میدان جنگ، جایی که حریفان به شدت مبارزه می‌کنند، به حالت دوزخی و بسیار خطرناک تبدیل شده است.

هوش مصنوعی: دشمنان با شمشیر او به زمین افتاده و نابود شدند.

هوش مصنوعی: سلطان او را مانند دشمنی انکار کرد و از این رو، او کینه‌ای به دل گرفت و به دنبال انتقام رفت.

هوش مصنوعی: او در میدان نبرد از دستانش شمشیری کشید که یادآور قدرت حیدر (علی‌بن‌ابی‌طالب) در خیبر بود.

هوش مصنوعی: او برای پیشبرد دین پیامبر، شمشیر تیز و نیرومندی را برکشید.

هوش مصنوعی: تیغ او سبب شد که ملک و حکومت پابرجا بماند و نشانه‌ای از نابودی را بر بد و بت‌ساز باقی گذاشت.

هوش مصنوعی: زمانی که دشمن را مانند شیر نر در نبرد شکست می‌دهد، راه را بر او می‌بندد و همچون کوه، استوار و مقاوم به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: وقتی که لشکری به دور او حلقه زد و او را در محاصره خود گرفت، تا اینکه سرش در میان آن حلقه قرار گرفت.

هوش مصنوعی: زمانی که گرد و غبار به زمین نشسته است و هوا قابل تحمل نیست، دیگر نمی‌توانی از آن خون گریه کنی.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد آن خون‌ها که از تیغ او ریخته شده، دشت را به رنگی شبیه دیبای نازک و شیک درآورده است.

هوش مصنوعی: به مانند عروسی خجالت‌زده که از عذاب دیدن شاه، چادرش را بر سر کشیده است.

هوش مصنوعی: وقتی شاه بر تخت سلطنت نشست، نور و زیبایی تخت را از آن خود کرد و به آن جلا و افراطی خاص بخشید.

هوش مصنوعی: آسمان به خاطر او از خدمت خود دست کشید و زمین نیز از فرمانبرداری‌اش سر باز زد.

هوش مصنوعی: برای او در باغ صد درخت جوان و تازه روییده است که هر کدام صد شاخک سبز و نازک دارند.

هوش مصنوعی: هنگامی که خطیب خطبه‌اش را نوشت، مهر و ماه را از بالای منبر برداشت.

هوش مصنوعی: وقتی او بنده را دید، ستایشی بسیار بلند از مقام و مرتبت او بر گنبد سبز قرار داد.

هوش مصنوعی: او به دلایل فراوانی درباره من فکر کرد تا از خاک و ریشه‌ام به این جایگاه برساند.

هوش مصنوعی: ستایش او فراتر از آسمان‌هاست و ارزش او نیز بالاتر از آسمان‌هاست.

هوش مصنوعی: دست و طبیعتش به ستایش و تمجید از شاه مشغول شد و مانند پارچه‌های ابریشمی و زنجیرهای مروارید و سنگ‌های قیمتی به او نزدیک شد.

هوش مصنوعی: از محبت و دوستی او، نعمت‌های زیادی به دست آوردم، تا جایی که به خاطر ستایشش، گوهرها را در زرنگینیش به کار بردم.

هوش مصنوعی: زمانی که بنده از خداوند روی برگرداند و به دنیا و نیازهایش توجه کرد، هنوز نیز بخشندگی و کرم خداوند او را به سوی رحمت و نعمت‌های بی‌پایان رهنمون شد.

هوش مصنوعی: اما او از انجام وظیفه باز مانده است، زیرا به خاطر درد بیماری، در بستر افتاده است.

هوش مصنوعی: پا نمی‌تواند به زیبایی قرار گیرد و دست هم نمی‌تواند به سمت جام کشیده شود.

هوش مصنوعی: نسیم به هر سرزمینی به خوبی و آبادانی می‌وزد، چرا که عدالت او همچون سپاهی در هر گوشه‌ای برقرار است.