شمارهٔ ۱۵۴ - مدح عمید علی سالار

هوش مصنوعی: ای باد، برو و مسیر را پاک کن، و ای ابر، بر زمین گوهر ببار.

هوش مصنوعی: ای خاک عطرآگین، بر دشت پاشیده شده‌ای و ای ابر، مانند گلاب در فصل بهار پراکنده شده‌ای.

هوش مصنوعی: ای صاعقه، من به دنبال آن کمال هستم که مرکب من با صدای بلندش، آسمان را به لرزه درآورد.

هوش مصنوعی: او مانند برقی است که اگر خنجری را ببیند، از هیبت آن آتش شعله‌ور می‌شود.

هوش مصنوعی: ای آسمان، به ندا و پیام محمد گوش کن و به درخشش و جایگاه ویژه او نگاه کن.

هوش مصنوعی: اگر گرسنه هستی، دنبال شیر در کمین نرو و از عقاب که در آسمان پرواز می‌کند، دوری کن.

هوش مصنوعی: با دقت توجه کنید، ای شیران! در دامان فتنه‌ای که بر افراشته شده، باید به یک سمت دیگر بروید و از مسیر مستقیم حرکت کنید.

هوش مصنوعی: یک سرباز آمد که به مدت یک ساعت، دشت را به کوه تبدیل کرد و کوه را نیز تسخیر کرد.

هوش مصنوعی: در میدان نبرد، هیچ کدام از دلیران را چون حیدر نمی‌توان یافت.

هوش مصنوعی: سالار بزرگ و فرمانروا، خاصه پادشاه، همه چیز را برای دستیابی به مقام و سلطنت خود به دست آورده است.

هوش مصنوعی: علی، که در تمام دنیا بی‌نظیر است، از مادری بزرگ و نیکو زاده شده است.

هوش مصنوعی: از میان همه ی افرادی که مقام و قدرت دارند، تنها یک نفر در راس هرم قرار دارد و دیگران به او وابسته‌اند.

هوش مصنوعی: در نگاه کامل او، عقلش مانند زیوری بر گردن پادشاهی است که نشانه‌ای از قدرت و فخر او محسوب می‌شود.

هوش مصنوعی: مردی که با دست چپ کار می‌کند، خصلت و ذاتش باعث می‌شود که در کارهای خود خوشبختی و آرامش به دست آورد و استعداد او چون گوهر ارزشمند است.

هوش مصنوعی: تو محلی برای شادی و لذت همچون بهشت، و میدان نبرد تو نشانی از قیامت و زحمت است.

هوش مصنوعی: وقتی با بزرگواری و نیکوکاری برخورد می‌کنی، عقل و خرد تو مانند دریا به عمق و وسعت می‌رسد، اما اگر به دیگران حمله‌وری کنی، همانند طوفانی و ویرانگر می‌شوی.

هوش مصنوعی: در زمانی که بر تو حمله می‌شود، فرشته‌ای به نام جبرئیل بال‌هایش را می‌پوشاند.

هوش مصنوعی: موم در زیر تیغ تو همچون زره‌ای از زره‌های جنگی است و در زیر ضربه‌های تو مثل کلاه‌خود از خود دفاع می‌کند.

هوش مصنوعی: تیغ تو مانند برگ نیلوفر در دستت است، به طوری که هر دو زیبا و خطرناک به نظر می‌آیند.

هوش مصنوعی: مانند برگ لاله به دور خود می‌چرخانی، زمانی که به صف کافران هجوم می‌بری.

هوش مصنوعی: امسال وقتی زمان جنگ فرا می‌رسد، تو با یاری خدا و پشتیبانی ستاره‌ها آماده خواهی بود.

هوش مصنوعی: از دور صدای نعره و شیهه‌ای بلند شد، مانند رعد و برق که در آسمان تاریک و پرابر به گوش می‌رسد.

هوش مصنوعی: اگر زهره (موکبه‌ی) شاعر در جنگل بچکد، روح شیر نر در معرض خطر قرار می‌گیرد.

هوش مصنوعی: عطر خوشی از خاک بیرون آمد و چشمه کوثر از دامنه کوه جاری شد.

هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی چهره‌ات، چشمانم همچون باغی پر از گل شکفتند و سرشار از شادی شدند.

هوش مصنوعی: هر کجا که بروی و زندگی کنی، شانس و موفقیت همیشه همراه تو خواهد بود و تو را هدایت خواهد کرد.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که من در آن لحظه می‌بینم که صدای پیروزی از دل لشکر بلند می‌شود.

هوش مصنوعی: با ضربه‌های خنجر تو، جایگاه و شرفی به دست خواهد آمد که برتر از آنچه هست، خواهد بود و سلطنتی جدید و با عظمت‌تر به دست خواهد آمد.

هوش مصنوعی: از گردی که سپاهیان ایجاد می‌کنند، هوا تیره و تار می‌شود و با خون دشمن، زمین به رنگ سرخ درمی‌آید.

هوش مصنوعی: فرستاده هایی از سوی پادشاهی مهربان و دین دوست، پیروزی ها و دستاوردهای خود را به نمایش گذاشته اند.

هوش مصنوعی: او بر اثر پیروزی و آگاهی به خوشحالی و شادابی دست یافته و این شادی را به خاطر کشورش می‌داند.

هوش مصنوعی: در پاسخ به سؤال، گفته شده که نباید در هر مکانی سر خود را نشان داد و باید در جاهای مناسب خود را معرفی کرد.

هوش مصنوعی: این سخن به نام تو نیکو و با ارزش است تا نشان دهد که خدمت به تو انجام شده است.

هوش مصنوعی: من درباره نام تو خطبه‌ای می‌نویسم تا آن را بر روی منبر بخوانند.

هوش مصنوعی: به خاطر داشتن توانایی بالای بیان و معنی در هنر سخنوری، مانند این است که زروفر را به راحتی در دستانم می‌ریزم.

هوش مصنوعی: اگر بنده خدمت کنم، این خدمت بی‌دلیل نیست و اگر نبود، به حالت بیمار و بی‌حال افتاده‌ام.

هوش مصنوعی: اما چه توان کنم که در اینجا گرفتار شده‌ام، بیمار و ضعیف و ناتوان و نیازمند.

هوش مصنوعی: به خاطر ظلم زمانه، سرم پر از نگرانی و دلِ من پر از درد و آتش است.

هوش مصنوعی: هیچ چیزی از نیروی آتش باقی نمانده و من مانند خاکستر فقط باقی مانده‌ام.

هوش مصنوعی: بدن من به خاطر زاری مانند موی سرم پریشان شده و دل غمگینم مثل نامه‌ای از رنج، در آغوش من قرار گرفته است.

هوش مصنوعی: من نه قدرت نوشتن دارم و نه دستم در کار سفید کردن کاغذ به من کمک می‌کند.

هوش مصنوعی: چه بگویم از درد و رنجی که به جان شیرینم رسیده و در دل با دل‌شکستگی و ناله‌ای همراه است.

هوش مصنوعی: دل به زییایی و خوبی نظر آن میمون بسته‌ام و به لطف و بخشش خداوند دادگستر امیدوارم.

هوش مصنوعی: اگر از غم رستم بگذرم و از این دنیا دور شوم، تو باقی بمان و از دنیا نرو.

هوش مصنوعی: جز بر سر قدرت و مقام خود نایست، جز به خاطر عزت و خوشحالی نگویید.

هوش مصنوعی: در زندگی تو، چرخش جهان و تغییرات آن تحت تأثیر اراده و خواسته توست.