شمارهٔ ۱۹۸
مجذوب تبریزی
»
دیوان اشعار
»
غزلیات
»
شمارهٔ ۱۹۸
بیطمع باش و عافیتها کن
ترک این خوی و خاصیتها کن
صبح تا شام در توکل کوش
چاشت تا شام عافیتها کن
بفشان خرقه را ز گرد ریا
خاک در چشم معصیتها کن
نفسی گر امان دهد اجلت
فخر آن گه به عاریتها کن
طفل بدخو شده ز حرص دلت
قانعش ساز و تربیتها کن
مرض حرص چون به طول کشد
فکر اسباب تعزیتها کن
چون قناعت علاج حرص کند
روی دل بین و تهنیتها کن
از جهان خراب چون مجذوب
گوشهای گیر و عافیتها کن
شمارهٔ ۱۹۷: یار دل را بیتکلف کرده جای خویشتن
شمارهٔ ۱۹۹: نیست مرا در نظر جز رخت ای ماه من
اطلاعات
وزن:
فاعلاتن مفاعلن فعلن
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
امیر لطف زمان
تعداد ابیات:
8
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
