شمارهٔ ۱۱۰
مجذوب تبریزی
»
دیوان اشعار
»
غزلیات
»
شمارهٔ ۱۱۰
به فکر نرگست افتاده نرگس
به خواب ناز رخصت داده نرگس
ز فکر چشم خوابآلود مستت
مژه بر یکدگر ننهاده نرگس
ندارد خواب پنداری که دیدهاست
لب میگون و چشم ساده نرگس
به غیر از نرگس مستت که دیدهاست
که پیماید به مستان باده نرگس
به عمر خود قدح ننهاده از کف
به فکر عمر تا افتاده نرگس
ز بیم فوت فرصت ننهد از دست
قدح را در سر سجاده نرگس
به رغم دهر بیبنیاد فانی
قدحبرکف ز مادر زاده نرگس
اگر از فیض ساغر نیست آگاه
به فرقش از چه رو جا داده نرگس
به دور نرگس مستت چو مجذوب
به یک ساغر دل از کف داده نرگس
شمارهٔ ۱۰۹: ز هر چه در نظر آید مرا جمالت بس
شمارهٔ ۱۱۱: بیار ساقی از آن آفت خمار و عبوس
اطلاعات
وزن:
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
امیر لطف زمان
تعداد ابیات:
9
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
