رباعی شمارۀ ۳

اگر باد، پریروز غنچه گل نرگس را باز و افراشته کرد همچون که باد کوره‌ی آهنگر کلاه‌خود را شکل می‌دهد(ایهام از شباهت غنچه نرگس با کلاه‌خود)، دیروز هم برگ و گلبرگ بنفشه را پریشان کرد و بر خاک ریخت همچون که آهنگر پولک‌های فولادی زره جنگی را روی هم می‌چیند و وصل می‌کند.(ایهام از شباهت چینش گلبرگ‌های بنفشه با شکل زره‌های آن زمان)

امروز، گلبرگ‌های سوسن را از هم باز کرد همانندی که آهنگر خنجر را از آب بیرون می‌کشد(شباهت گلبرگ‌ها با خنجر) و فردا هم گل سرخ را خواهد پرداخت و افراخت همانطورکه آهنگر سپر را از آتش سرخ بیرون می‌کشد!(دو ایهام: سرخی گل به آتش و شکل گل سرخ یا محمدی که شبیه به سپر است.)