شمارهٔ ۱۶۴

هوش مصنوعی: ای دندان‌های تنگ و شیرین، آیا تو به اندازه‌ی زیبایی و رنگ رخساره‌ات از گل نرم و لطیف نیستی؟

هوش مصنوعی: از چشمانت که همچون تیرهایی تند و نافذ هستند، قلب من به هزار قسمت تقسیم شده و من با این دل شکسته، به تو نزدیک می‌شوم و از دوختن تکه‌های دلم به خاطر تو شرمسار نیستم.