شمارهٔ ۶۷

هوش مصنوعی: ما از درد‌های جانکاه رنج می‌بریم و به دنبال درمان هستیم، از تو ای سلطان، استمداد می‌طلبیم و به کمک تو نیاز داریم.

هوش مصنوعی: از دوری و بلندی موهای کسی که دوستش دارم، صبح‌ها به انتظار وصالش و شب‌ها در حسرت جدایی‌اش به فریاد نیاز می‌زنم.

هوش مصنوعی: ما را مانند سگی از در بیرون کردند، پیش شاه از ظلم سلطان فریاد می‌زنیم.

هوش مصنوعی: دل همچون موری که از ظلم و ستم سپاه لنگ زده است، به سلیمان فریاد می‌زند و کمک می‌طلبد.

هوش مصنوعی: دیشب به من گفتی که برایت کاری انجام می‌دهم تا از آن پشیمان نشوی. کمکم کن!

هوش مصنوعی: دل از صبر و شکیبایی خود به تنگ آمده و به خاطر این حال نامناسبش بی‌قراری می‌کند و به جان جانانش فریاد می‌زند که به کمکش بیاید.

هوش مصنوعی: جزءها وقتی که در آفتاب سوزان می‌سوزند، به ماه می‌گویند: ای نور تابان، به فریاد ما برس.

هوش مصنوعی: در برابر زلف و چهره‌ات در شب و روز، همیشه فریاد می‌زنم که ای کمک، ایمان و کفر در هم آمیخته‌اند.

هوش مصنوعی: انسان بار سنگین مسئولیت را بر دوش گرفت و در برابر خداوند از او کمک خواست.