شمارهٔ ۵۷

هوش مصنوعی: شب گذشته به میخانه رفتیم و با حالتی سرمست از نوشیدنی، برای استقبال ساقی که ساغری پر از شراب در دست داشت، آماده بودیم.

هوش مصنوعی: در حین عبادت و نامه‌ای که به خدا می‌سازم، جانم به شکل فروتنی بر زمین افتاده است و در این حال ساقی (نوش‌دهنده) به من می‌خندد و می‌گوید: ای دیوانه، آیا فراموش کرده‌ای که در روز ازل (روز آغاز آفرینش) چه وعده‌هایی به خدا داده‌ای؟

هوش مصنوعی: یک جام پر کرد و گفت: ای آدمی که حالا هشیاری، هنوز از تنهایی من نجات نیافته‌ای و فرار از خجالت و نام نیک من کافیه.

هوش مصنوعی: ما به او نزدیک‌تر بودیم، آن حضرت دل خود را مشاهده کرد و جان از تن جدا شد و در قرب او نشستی را تجربه کرد.

هوش مصنوعی: مجلس حق، جایی است که حضور و نور الهی در آن به وضوح دیده می‌شود. در این مجلس، مانند خورشید که در آسمان بالاست و در زمین پست‌تر از آن است، ساقی (پیشکش‌کننده) به مهمانان خود خدمت می‌کند. این تصویر نشان‌دهنده عظمت و جمال الهی است که در بالاترین مقام خود قرار دارد و در عین حال، به بندگان خود نزدیک و در خدمت آنان است.

هوش مصنوعی: ساقی، بیا و وقتی در آینه به خودت نگاه می‌کنی، دم نزن. شراب را بریز و از این رفتار خودداری کن، چون دلاک‌های شجاع را مست نیاور.

هوش مصنوعی: نور الهی که در تجلی موسی نمایان شده بود، آتش دل را شعله‌ور کرد و این نور را سوزاند.

هوش مصنوعی: در نیمه شب، آتش سوزانی که از دل ما برمی‌خیزد، جهان را می‌سوزاند و حتی به بهشت نیز آسیب می‌زند.

هوش مصنوعی: در اشک‌های من یتیمی وجود دارد و آتشینی، که در کودکی‌ام مادران پایین‌رتبه و پدران بلندمرتبه را به آتش کشید.

هوش مصنوعی: من نقش و نگاری می‌کشیدم تا با دیدن معنایش، جلوه‌گری چهره‌اش را ببینم، اما نور صورتش آن چنان می‌درخشید که دعوا و معنای همه چیز را سوزاند.

هوش مصنوعی: وقتی زاهد زلف زیبای تو را دید، از خودش دست برداشت و عاشقانه به عشق تو پرداخت و تمام ملاحظات اخلاقی و دینداری‌اش را کنار گذاشت.

هوش مصنوعی: مفتی که سال‌ها در مدرسه مشغول به تدریس و صدور فتوا بوده، ناگهان به شوق دیدن تو، آتش عشقی در دلش شعله‌ور می‌شود که تمام علوم و دانش‌هایی که آموخته را به آتش می‌کشد.

هوش مصنوعی: سال‌ها طول کشید که کوهی به پرستش بت‌ها در سومنات مشغول بود، اما بعد از دیدن زیبایی روی تو، بت‌های سومنات و لات و عزی را به آتش کشید.