شمارهٔ ۵۲

هوش مصنوعی: هر کسی که به زیبایی چهره‌های دل‌ربا دیوانه نشود، نمی‌توان او را انسان نامید، پس نمی‌گوید که او جزو حیوانات است.

هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌تواند به عشق و نزدیکی به معشوق دست یابد مگر آنکه مانند شمع برای آن سوخته شود و از خود گذشتگی کند. در غیر این صورت، دل او روشن نخواهد شد و به رازهای عشق دست نخواهد یافت.

هوش مصنوعی: به آن محله‌ای برو که پیش از عید، کسی او را نبیند، اگرچه آرزوی دیدن روی او را دارم و اگر نتوانم جانم را برایش فدای کنم.

هوش مصنوعی: در باغ خدا، عارفان بوی توحید را می‌شنوند و برای آن‌ها خار و گل به یک چشم نمی‌آیند؛ یعنی درک آن‌ها از حقیقت و معنویت باعث می‌شود که ارزش‌ها و زیبایی‌ها برایشان متفاوت باشد.

هوش مصنوعی: غنچه از جا و مکانی که دارد، نمی‌تواند به گلزار برود و رشد کند، اگر بلبل غمگین و نالان در باغ نباشد.

هوش مصنوعی: شب‌نشینان با تو دوستی ندارند و به ملاقاتت نمی‌آیند. روزی روزگاری، چشمان خواب‌آلود تو در میان بیداران جایی ندارد. اگر دزدی هم وجود نداشته باشد که خواب تو را برباید، باز هم نمی‌توانی به آنها نزدیک شوی.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی به هدفی برسی، باید تلاش کنی و از موانع عبور کنی، زیرا در راه رسیدن به هدف‌های بزرگ، مشکلاتی وجود دارند که آسان نیستند.