شمارهٔ ۲۰۰

هوش مصنوعی: ای دوست، بیا و دیداری از این طرف برای من با ارزش و محترم بساز. شبی با چهره‌ات از این سو مهمان من باش.

هوش مصنوعی: اگر نه، با خیال خیری که به صبح می‌آید، کیسه‌ای از موهای خود را به سمت اینجا بفرست.

هوش مصنوعی: هر صبح و عصر صدای ناله و شیون از این طرف به گوش می‌رسد.

هوش مصنوعی: برای رفع حالت خماری صبح‌ها، باده‌ی نیکوکاران را از این طرف روانه کن.

هوش مصنوعی: دل من به خاطر گریه‌ام در هم گره خورده، آن را با خنده‌ی شیرینی که مانند لعل است، بگشای از این طرف.

هوش مصنوعی: از زیبایی خود نسیمی را بفرست که یادآور صبح زود باشد، از این طرف بگذر.

هوش مصنوعی: هر صبح مثل بلبل نگران و بی‌قرارم، خواهش می‌کنم که یک برگ از آن باغ به این سمت بینداز.

هوش مصنوعی: ای دلبر زیبا و فریبنده، شب را ترک کن و به این سمت بیاب تا چشم حسودان را کور کنی.

هوش مصنوعی: خوب نیست که تنها بنوشی، پس بیایید و یک جام پر از شراب به من بدهید.

هوش مصنوعی: کوهی که در دست دارد، به ساقی می‌گوید از سمت کوه‌ها بیفتم و بیا تا اینجا.