شمارهٔ ۹۸۳

هوش مصنوعی: وقتی که چشمانم به نگاه تو خیره می‌شود، نیروی فتنه و آشوب از بین می‌رود و این نگاه، مثل سپری محافظتی عمل می‌کند.

هوش مصنوعی: هر کسی که از درد عشق آگاه نیست، وقتی تو را ببیند، متوجه درد خواهد شد.

هوش مصنوعی: یک روزی خواهد آمد که وقتی زلف تو بر چهره‌ات بیفتد، سایه‌ات از آن روزی که در آغاز صبح است، بیشتر خواهد شد.

هوش مصنوعی: تا زمانی که خیال تو در خانه‌ام است، صبر می‌کنم و وقتی که بیرون برود، دیگر طاقت از دست می‌رود.

هوش مصنوعی: آتش عشق تو مانند گنجی با ارزش است که اگر کسی به آن دست یابد، می‌تواند به زرق و برق و زیبایی برسد.

هوش مصنوعی: داستان من درباره غم تو خیلی طولانی شده است و اگر بخواهم آن را بیان کنم، حتی بیشتر از این هم طولانی‌تر خواهد شد.

هوش مصنوعی: غم و اندوه تو را به جان می‌خرم، اما آیا زهر تلخ را می‌توان با شکر شیرین به یاد آورد؟

هوش مصنوعی: من از برگشتن تو به شدت ناراحت و دلتنگ می‌شوم، نه به خاطر این که عمر و زمان به عقب برگردد.

هوش مصنوعی: خسرو از کمبود محبت تو همچون نی خشک شده است؛ یک بوسه به او بده تا مثل نیشکر شیرین شود.