شمارهٔ ۸۳۲

هوش مصنوعی: عهد و پیمانی که با منت و ناز برقرار بود، به نظر می‌رسد که اصلاً وجود نداشته است و این سؤال که در هر زمانی مطرح می‌شود، به نظر می‌رسد که بی‌جواب مانده است.

هوش مصنوعی: تو که نام و نشان مرا می‌دانی، از آن زمان به بعد به نظر می‌رسد که نه نام و نه نشانی از من وجود ندارد.

هوش مصنوعی: در باغی که با گل‌ها و عطرها همراه بوده‌ایم، به راحتی می‌توان از پاییز خوش آمد گفت، اما بویی از آن گل‌ها حس نمی‌شود.

هوش مصنوعی: کمکی را از جانب مردانگی به من برسان قبل از اینکه مردم بگویند فلانی دیگر وجود ندارد.

هوش مصنوعی: در ابتدا که تو را دیدم، به خاطر چهره تاریکت، گویی نفس کشیدن را از دست داده بودم و احساس می‌کردم که نه دل دارم و نه جان.

هوش مصنوعی: دیروز ناگهان او را دیدم و وقتی خوب نگاه کردم، متوجه شدم که گویی در برابر چشمانم نگران است و وجود ندارد.

هوش مصنوعی: خسرو مسکین به خاطر درد و رنج خود، صد ناله می‌کرد. اما وقتی به پیش او رسید، نتوانست چیزی بگوید و زبانش بند آمده بود.