شمارهٔ ۸۰۴

هوش مصنوعی: دل که به غم سپرده شد، جسم آرزوی جان را به دست آورد. مانند این که برگی از یک گیاه را به بهای زیبایی و استواری سرو خرید.

هوش مصنوعی: هر کسی که ارزش تو را دانسته و برای به دست آوردن تو هزینه کرده، همانند کسی است که با هفده درهم، یوسف را از کنعان خرید؛ یعنی واقعی و گرانبها بودن تو را درک کرده است.

هوش مصنوعی: اگرچه همه چیز پر از سختی و مشکل است، اما تحمل ناراحتی‌های تو برای من ممکن است. حتی اگر جانم هم ارزش داشته باشد، نمی‌توانم به بهای آن زیبایی و ناز تو را به دست آورم.

هوش مصنوعی: قد تو مانند زلف‌های مار گونه‌ای زیبایی دارد و خطای تو همچون پای مور، ارزش و مقام بالایی دارد؛ همانند سلیمان که صاحب ملک و قدرتی بی‌نظیر بود.

هوش مصنوعی: تلخی جدایی از یار مانند زهر کشنده‌ای است که بنده را نزدیک می‌کند و او را به سمت چشمه حیات راهنمایی می‌نماید.

هوش مصنوعی: دل به وفا نده، جان را ببر و لب را بیاور، زیرا دل ساده‌دل من عشق و زیبایی فراوانی را به دست آورده است.

هوش مصنوعی: درد و رنج عاشقان را نمی‌توان به کسی گوشزد کرد که خود درک نمی‌کند این مسائل چه معنایی دارد. تنها کسی می‌تواند بر این وضعیت آگاه باشد که خود تجربه‌ای از عشق و مشکلات آن داشته باشد.

هوش مصنوعی: هر کسی که وجود و هستی‌اش را در مسیر عشق عرضه کند، عمرش را به بهایی می‌فروشد و عشق را به قیمت بسیار نازلی به دست می‌آورد.

هوش مصنوعی: محبت و عشق به تو مرا به مقام بلندی رساند، اکنون که تو سلطان هستی، بنده‌ای همچون من به تو وابسته و در خدمت تو می‌باشد.