شمارهٔ ۱۹۸۷

امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۹۸۷

مطربا سوی چمن وقت گل آهنگ تو کو

صوت تو، نغمه تو، بربط تو، چنگ تو کو

پیش آن لعل چه نازی به صفا ای یاقوت

آب تو، تاب تو، رخشانی تو، رنگ تو کو

ای فلک گر به پری چهره من داری بخت

مکر تو، سحر تو، افسون تو، نیرنگ تو کو

چند گویی که منم خسرو اقلیم سخن

ملک تو، کشور تو، تاج تو، اورنگ تو کو

شمارهٔ ۱۹۸۶: ترک من ای من غلام روی تو شمارهٔ ۱۹۸۸: سوی تو دیدم ریختی خون دلم را بی گنه

اطلاعات

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 4

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

مطربا سوی چمن وقت گل آهنگ تو کو

هوش مصنوعی: ای مطرب، کجا رفته‌ای؟ وقتی که گل‌ها در چمن شکفته‌اند، صدای تو و نغمه‌هایت کجا هستند؟ زود بیا با بربط و چنگت که در این موقعیت نیاز به موسیقی تو احساس می‌شود.

پیش آن لعل چه نازی به صفا ای یاقوت

آب تو، تاب تو، رخشانی تو، رنگ تو کو

هوش مصنوعی: در جلوی آن لب‌های زیبا، چه جذابیتی وجود دارد. ای یاقوت، زیبایی چشم‌های تو، درخشش و رنگ تو کجاست؟

ای فلک گر به پری چهره من داری بخت

مکر تو، سحر تو، افسون تو، نیرنگ تو کو

هوش مصنوعی: ای آسمان، اگر تو همسری زیبا مانند من داری، بخت تو را از کجا آورده‌اند؟ سحر و جادو، فریب و نیرنگ تو کجا رفته است؟

چند گویی که منم خسرو اقلیم سخن

ملک تو، کشور تو، تاج تو، اورنگ تو کو

هوش مصنوعی: چند بار بگویید که من پادشاه زبان و بیان هستم؟ سلطنت، سرزمین و تاج و تخت تو کجاست؟