شمارهٔ ۱۹۷۳

هوش مصنوعی: دل من به سمت گل و نسترن تو کشیده می‌شود، در حالی که من دلم شکسته است و به طعم زیبایی زنانه تو فکر می‌کنم.

هوش مصنوعی: عقل از شوق عشق فرار کرده است؛ در برابر تو، زالی (پیرمرد) چگونه می‌تواند به این فشار و اتهام مقاومت کند؟

هوش مصنوعی: این جمله به نوعی دعوت به لذت‌جویی و فراموشی نگرانی‌های اخلاقی است. شخص در آن از ساقی می‌خواهد که شراب بیاورد و به یاد ندارد که فرشته‌ها چه غمی از نیکوکاری او دارند، چرا که او خود را در این زمینه شایسته نمی‌داند. به عبارت دیگر، او به این نکته اشاره می‌کند که مهم نیست که دیگران چه نظری درباره‌اش دارند، بلکه او به دنبال لذت و خوشی است.

هوش مصنوعی: هزارها روح پاک به شدت منتظرند و از شدت ناتوانی و کسالت در چنان وضعیتی جان می‌سپارند.

هوش مصنوعی: سخن ساده‌ای بگو و مانند فرهاد، با عشق و شوق آن را بیان کن، زیرا در نهایت، تنها سخن است که ارزشمند بوده و نشان دهنده‌ی تلاش و سختی است.

هوش مصنوعی: من از دو طرف به زمین افتادم. اگر تو کمندت مرا گرفته باشد، من از خانه و زندگی‌ام بیرون افتاده‌ام و به هر شکلی که می‌خواهی، می‌توانی مرا بگیری.

هوش مصنوعی: وقتی به بت‌پرستی روی آوردم، نگو که عذابم را به تأخیر انداخته‌ای، زیرا در حال حاضر دچار سوزش جهنم هستم و از برهمن (کسانی که از آن‌ها به عنوان مقدسین یاد می‌شود) چیزی کم ندارم.

هوش مصنوعی: اگر زخمی در سینه خود نداری و دلتنگی نمی‌کنی، نگران چاک‌های لباس خود نباش. زیرا در مسیر سفر، دلبستگی به ظاهر و لباس اهمیت زیادی ندارد.

هوش مصنوعی: دلتنگی نکن، ای خسرو، اگر عاشق حقیقی هستی؛ چرا که هیچ دلبری، مانند دوست، چشم‌های وفاداری نداشته است.