شمارهٔ ۱۹۴

هوش مصنوعی: امروز او را دیدم و حالا شب را در دل می‌گذرانم. دوباره تا شب باید انتظار بکشم و نمی‌دانم این زمان برای من بیچاره چگونه خواهد گذشت.

هوش مصنوعی: گفتیم که دل را از عشق او دور کن و جان را در میان بگذار، چون بروم در جایی که میان جان و عشق است، شب‌ها بارها و بارها بیشتر از آنچه فکر می‌کنم خواهد گذشت.

هوش مصنوعی: امشب، ای عشق قدیمی، مانند یک غریبه در دل من، کسی دیگر خواهد گذشت.

هوش مصنوعی: کیفرهایی که در روز قیامت از آن‌ها صحبت شده، حالا در این شب‌های پر از غم بر من خواهند گذشت.

هوش مصنوعی: جام خود را با یک جرعه پر کن، زیرا به سرم می‌ریزد. ای کاش روزی مانند همه عمرم به سرانجام ناگوار خواهد گذشت.

هوش مصنوعی: تنها به خاطر ظلم و ستمی که بر من می‌رود، با تمام وجود تحمل می‌کنم، زیرا هر چیزی که از بالا بر سر این زمین بیفتد، در نهایت به زباله‌ای بی‌ارزش تبدیل خواهد شد.

هوش مصنوعی: ای دل، رازهای تلخ و دردناک خود را فاش نکن و دامن خود را آلوده نکن؛ زیرا این مسأله هنوز ناتمام است و هر لحظه ممکن است که داستان تغییر کند.

هوش مصنوعی: چشم دل را در سختی‌ها قرار دادند و اگر بخواهی، به وضوح خواهی دید که در میان چشم و دل، جوی از خون جریان خواهد داشت.

هوش مصنوعی: آنگاه که عاشق دلی می‌سوزد و لب به سخن نمی‌آورد، باید بداند که زبانه‌های این عشق، مانند دودی از روزنه‌ای عبور خواهد کرد و آن روزگار را تحت تاثیر قرار خواهد داد.