شمارهٔ ۱۹۲

هوش مصنوعی: ماه به زیبایی و نور خود می‌درخشد، اما هیچ‌کس نمی‌تواند زیبایی چهره تو را با آن مقایسه کند. ابرها باران می‌بارند، اما هیچ چشم دیگری مثل چشمان من نمی‌تواند محبت و احساس را منتقل کند.

هوش مصنوعی: رفتار تو به گونه‌ای است که همچون کبک نمی‌تواند در نظر بیفتد. اگرچه تو در حال حرکت هستی، اما کسی چون تو آینده‌ای ندارد.

هوش مصنوعی: بسیارند حورهایی که زیبایی خیره‌کننده‌ای دارند، اما هیچ‌یک نمی‌توانند مانند تو با آن شوخی و سبک‌سری دل را بربایند. تو در مقام خود استوار هستی و همیشه برنده‌ای.

هوش مصنوعی: وقتی خطری وجود ندارد، آزادانه چشم‌هایت را به روی دنیا بگشا. هر کسی که در وفای به عهدش، جان خود را فدای تو کند، در واقع زنده نیست.

هوش مصنوعی: کسی جز من در این غم سوخته نمی‌شود؛ دل من تنها دل سوزانی است که در کنار من است.

هوش مصنوعی: برای وفاداری به معشوق نیاز است که حتی جان خود را فدای او کنی، زیرا جان کسی که وفادار نیست، همیشه در خطر از دست رفتن است و دوام نخواهد داشت.

هوش مصنوعی: چند بار چشمانم به زمین می‌افتد از عشق پای تو، ای خسرو، که هیچ خاکی به پای تو شبیه نیست.