شمارهٔ ۱۹۰۷

هوش مصنوعی: وقتی تو با زلف هندی‌ات به این زیبایی دل می‌برسی، در شهرهای روم و ری صدای خراب کردن دین را بلند می‌کنی.

هوش مصنوعی: هرچند که در برابر لب‌های تو فقط گدایی می‌کنم، اما برای من جهان با تمام ویژگی‌هایش به اندازه یک انگشت اشاره ارزش دارد. اگر فقط یک انگشتری به من بدهی، برایم کافی است.

هوش مصنوعی: زمانی که من به دیار خاکی خود بروم، تو بر مزار من بوسه‌ای بزن. اگر بخواهی برای روح من چیزی بدهی، باید اینگونه باشد.

هوش مصنوعی: هر کجا که نشانه‌ای از تو باشد، بگو تا ما نیز به نشانه‌ات قربانی و فدای تو شویم، همان‌طور که کشته‌ای در زمین می‌گذاری.

هوش مصنوعی: این جمله به مفهوم این است که اگر نیت خوب و پاکی داری، لازم نیست خود را در معرض آسیب قرار دهی. بنابراین می‌گوید که به راه‌های خطرناک یا افراد بی‌اهمیت که ممکن است تو را دچار مشکل کنند، احتیاط کن و از نشان دادن نیت خود به آنها پرهیز کن.

هوش مصنوعی: عشق در نهایت تلخ و بی‌مزه می‌شود، اگر وصالی که تجربه می‌کنیم خوشایند نباشد، مثل شرابی که اگر شیرین باشد، می‌تواند لذت‌بخش باشد، اما اگر تلخ و نامطبوع باشد، هیچ چاشنی خوبی هم نمی‌تواند آن را خوشمزه کند.

هوش مصنوعی: من چه کسی هستم که تو بخندی و رویت را به من نشان دهی؟ تو مانند خسرو و به مانند بهار، در دل من شادی و زیبایی می‌آوری.