شمارهٔ ۱۷۱۹

هوش مصنوعی: ای آرزوی هزار نفر، در دل تو هزار حسد و کینه نهفته است.

هوش مصنوعی: من از وجود تو هستم که در جامه نمایان است، مانند شرابی که در لیوان شفاف دیده می‌شود.

هوش مصنوعی: هر قطره اشکی که از چشمان من می‌ریزد، مانند جواهری بر نشان عشق من است.

هوش مصنوعی: ای عقل، تو که مانند کتابی برای نصیحت و راهنمایی هستی، در این سفر ناامن و پرخطر، هدایت کن و مرا راهنمایی کن.

هوش مصنوعی: دل من دیگر تحمل ندارد، ای خدا بر دل‌های ما آرامش نازل کن.

هوش مصنوعی: مجنون که تجربه‌ای از درد و اندوه عاشقی دارد، می‌داند که آن دل‌شکسته من چه احساسی را تجربه می‌کند.

هوش مصنوعی: خسرو، تو باعث شرمندگی تمام عاشقان هستی، بنابراین سفال را در گنجینه نپذیر.