شمارهٔ ۱۶۳۰

هوش مصنوعی: جهان، تو چقدر انسان را به کشتن می‌گذاری؟ و با زبانی که پر از تهمت است، بر چند نفر آسیب خواهی زد؟

هوش مصنوعی: من از دوری‌ات هم نمی‌توانم تو را ببینم، در حالی که تو راهی پیدا می‌کنی تا مونس چشمان و روح من باشی؛ اما با این حساب، چند نفر دیگر نیز می‌خواهی در کنار خود داشته باشی؟

هوش مصنوعی: هر کسی که ناگهان تو را ببیند جانش را فدای تو می‌کند. پس اینطور بگو که هر بلایی که ناگهانی به سرش بیاید، چند نفر می‌خواهی باشند که دچار آن بلا شوند؟

هوش مصنوعی: با ناز و عشوه‌ات، بسیاری از عاشقان جان خود را از دست می‌دهند. آیا می‌توانی چند نفر را این‌گونه به هلاکت برسانی؟