شمارهٔ ۱۲۱۷

هوش مصنوعی: ای باد، خواهش می‌کنم به کوی محبوب برو و احوال من را در گوش او بگو تا یک لحظه به یاد من باشد.

هوش مصنوعی: اگر دلت خسته است و نیاز به آرامش دارد، اگر به دنبال زندگی و شادابی هستی، پس دلی از عشق و محبت به دیگران بده و این کار می‌تواند به تو کمک کند تا از افکار منفی رهایی یابی.

هوش مصنوعی: رفتم و جانم را از دست دادم، در حالی که آن معشوقه نازنین در خواب بود. او از خواب خوش بیدار شد و من در حالی که ترس و لرزش مرا فراگرفته بود، در آنجا ماندم.

هوش مصنوعی: وقتی او از خواب شیرین بیدار شد، من در پای او افتادم. او سرش را از پای خود برداشت و با لبخند و ناز به آرامی ایستاد.

هوش مصنوعی: گفتم ای زیبای من، چرا مال من نمی‌شوی؟ او در پاسخ گفت که من همان توام، اما از رقبای دور می‌ترسم.

هوش مصنوعی: مدتی را با محبوبم گذراندم و سپس به باغ و بستان رفتم. در آنجا، با حالت نشسته و ایستاده، در کنار ساکنان باغ به تماشا نشستم.

هوش مصنوعی: من بر روی او بوسه می‌زدم و موهایش را نوازش می‌کردم، اما او می‌گفت که مانند کافران به چپاول نپردازم، زیرا من مسلمانم و او در دل من سکونت دارد.

هوش مصنوعی: او هر لحظه به طور مخفی راجع به من بد و بی‌احترامی می‌کرد، اما من به خاطر او به شدت ناراحت و افسرده بودم.

هوش مصنوعی: اگر خسرو (ربیع) نتواند در کوی تو (محل زندگی‌ات) رفت و آمد کند، حتماً در پنهانی و در نیمه شب، بدون اینکه کسی او را ببیند، به آنجا می‌آید.