شمارهٔ ۱۱۹۷

هوش مصنوعی: خضر در مسیر او نمی‌تواند راهش را پیدا کند، زیرا زیبایی و تناسب او بی‌نظیر است. مگر اینکه از آب حیات او بریزد، که هیچ شک و تردیدی در آن نیست.

هوش مصنوعی: مبادا که پای تو زخم شود، بگذار بگذری، تو می‌دانی که آن چیزی که زیر پای توست خاک است، اما در حقیقت ترکیبی از خون و زندگی است.

هوش مصنوعی: اگر چشمانم بر تو نثار شود، ای معشوق، قدم نگذار، زیرا برای رسیدن به تمام این زیبایی‌ها، قلبم را به سختی مجروح کرده‌ام.

هوش مصنوعی: ای یار، من عشق و احساسات خود را از دل بیرون آورده‌ام، اما تو با آن گیسوی پریشان خود، من را مجذوب می‌کنی و نمی‌توانم آن را از دل جدا کنم.

هوش مصنوعی: می‌ترسم از روزی که از دنیا بروم، اما هنوز محبت و یاد او در دل‌ام باقی بماند.

هوش مصنوعی: این جمله بیان می‌کند که ادعا کرده‌اند که لباس یوسف به خون آلوده است، اما در حقیقت این ادعا نادرست است. چرا که وقتی لباس یوسف به دست یعقوب رسید، او آن را به دلیل فراق و غم از دست دادن پسرش به چشم گرفت و به همین خاطر بود که برچیده از خونش به نظر می‌رسید.

هوش مصنوعی: اگر در عشق به تو، مانند لیلی، خجالت زده شده‌ام، خوشبختانه از این که از چهره مجنون شرمنده نیستم، آسوده‌ام.

هوش مصنوعی: من با هزاران زاری و خواهش، به خواننده جادوگری احترام می‌گذارم و دستش را می‌بوسم، اما چه می‌توانم کرد که پری همچنان به جادوگری‌اش پاسخ نمی‌دهد و حاضر نمی‌شود؟

هوش مصنوعی: ای دشمن، تو به خاطر عقل و دانش خسرو حسرت می‌خوری، بیا تا اینک آنچه که در دل داری را ببینی و به آرزوهایت برسی.