برگردان به زبان ساده
مستی گرفت شیوه آن چشم پر خمارش
شد ختم جان فزایی بر لعل آبدارش
هوش مصنوعی: شوق و جذبه‌ی چشمان می‌آلود او، به گونه‌ای است که جان را به پایان می‌رساند و بر لب‌های درخشان و زیبايش اوج می‌زند.
تا باغ حسن گیرد نزهت، قضا نهاده
سروی ز قامت او بر طرف جویبارش
هوش مصنوعی: برای اینکه زیبایی و سرسبزی باغ را بیشتر کند، سرنوشت در کنار جویبار، درختی با قامت بلند و زیبا قرار داده است.
افزود مهرش آندم دل را که بی حجابی
بنمود روی تابان خورشید سایه دارش
هوش مصنوعی: در آن لحظه، عشق او به قلبم افزوده شد، وقتی که بی‌پرده و بدون پوشش، چهره درخشانش را مانند خورشید در سایه‌اش نشان داد.
آوازه بت حسن بنشست بی توقف
ناگاه چون بر آمد از روم و زنگبارش
هوش مصنوعی: خبر زیبایی و محبوبیت حسن به سرعت در همه جا پخش شد، همانطور که ناگهان از سرزمین‌های دوری مثل روم و زنگبار برخواست.
از شب اثر نماند، از شام چون بیاید
از شش جهات گیتی از ماه پنج و چارش
هوش مصنوعی: شب که به پایان می‌رسد و صبح فرامی‌رسد، دیگر اثری از تاریکی نخواهد بود. در این زمان، نور و روشنی از تمام جهات به زمین می‌تابد و زیبایی‌های آن روز را نمایان می‌سازد.
بکشا ز قفل یاقوت آن درج زر به خنده
کارم روان ز دیده گوهر بسی نثارش
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی و ارزشمندی یک گوهر سخن می‌گوید. او به نوعی از قفل و قیمتی بودن یاقوت یاد می‌کند و از آن می‌خواهد که با خنده و خوشحالی، احساساتش را آزاد کند. در نهایت به این نتیجه می‌رسد که باید از دل و جان، محبت و زیبایی‌های بیشتری را نثار آن گوهر کند. این بیان در واقع نمادی از عشق و ارزش‌هایی است که انسان‌ها به زیبایی‌ها و عزیزان خود اختصاص می‌دهند.
خونریز تیر غمزش زان روی شد که دارد
در نیم روز مسکن چشم سیاه کارش
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف تیر غم و اندوهی می‌پردازد که به خاطر نگاه دل‌فریب یک چشم سیاه، در دل و جان انسان می‌نشاند. در حقیقت، اشاره به احساسی عمیق و دردناک دارد که ناشی از زیبایی و جذابیت آن چشم است. این احساس گاهی در ساعات روشن روز به اوج می‌رسد و تأثیری عمیق بر دل می‌گذارد.
ظلمش گذشت از حد زان قصه غصه کردم
تا داد من ستاند ثانی شهریارش
هوش مصنوعی: داد و ظلم او از حد گذشت و به همین خاطر من غصه خوردم تا بتوانم حق خود را از او بستانم.
تا قافیه است باقی راند کلام خسرو
لیکن طریق احسن اینجاست اختصارش
هوش مصنوعی: تا زمانی که قافیه وجود دارد، کلام پادشاه ادامه پیدا می‌کند، اما راه بهتر این است که او را مختصر بیان کنیم.
