شمارهٔ ۱۰۹۶

هوش مصنوعی: اگر زمین از جان خالی شود، هوای کمتری به خود بگیر و اگر در دنیای من خبری نیست، از دیده دورش کن.

هوش مصنوعی: این دل آسیب‌دیده با سختی‌ها و مشکلات کنار آمده است. اگر به باغ و خرمی نرود، نباید انتظار داشته باشد که زیاد برکات و زیبایی‌ها را به دست آورد.

هوش مصنوعی: من زاهدی که به دیگران خدمت می‌کنم و در دنیای نااهلان زندگی می‌کنم، اگر نمازی نخوانم، بهتر است که تظاهر به دینداری نکنم.

هوش مصنوعی: اگر زاهد به خاطر ننگ و آبروداری از من دوری کند، ما هیچ‌گاه به تو فحش نمی‌دهیم و دعای تو را نیز کم نمی‌خواهیم.

هوش مصنوعی: افراد ثروتمند و مرفه می‌توانند به راحتی از جواهرات گرانبها برخوردار شوند، اما برای من، همین زندگی ساده و بی‌پیرایه به عنوان یک درویش ارزشمند است. به جواهرات و مظاهر فخر و تکبر توجه نکنید.

هوش مصنوعی: اگر دل مرده من نتواند به زندگی تو دست یابد، در آب حیات هم که باشم، کمی از صفا و پاکی را از دست می‌دهم.

هوش مصنوعی: آدم‌ها از مشک ساخته شده‌اند و من از خاک، اما من از دوستی لذت می‌برم و این برای من درست است، پس کمتر به اشتباهاتم گیر بده.

هوش مصنوعی: اگر من در عشق تو جان باختم، امیدوارم عمر تو طولانی باشد و از افرادی که به هر شکلی در زندگی‌ات حضور دارند به دور باشی.

هوش مصنوعی: نگران نباش اگر کسی مثل من به خاطر عشق شما آواره و بی‌خانمان شده است، نباید احساس کمبود یا ناامیدی کند. زیرا عشق و احساسات عمیق بسیار ارزشمندتر از داشتن وضعیت مادی و ظاهری است.

هوش مصنوعی: من که هستم که کسی به یاد من بیفتد؟ از باغ ارم، هر گل و گیاهی را که بخواهی، کم می‌توانی پیدا کنی.

هوش مصنوعی: صد نفر مانند خسرو در خانه‌ات به دنبال خوشی هستند، اما تو باید در شادی و لذت‌جویی کمی احتیاط کنی و از اسراف پرهیز کنی.