شمارهٔ ۱۰۶۷

هوش مصنوعی: محبت و دوستی که با شرط و منت باشد، هیچ‌گاه واقعی نیست. این سوال که چرا عشق در زمان‌های مختلف غیاب دارد، هم بی‌پاسخ می‌ماند.

هوش مصنوعی: تو نامم را بردی و نشانه‌ام را نشان دادی، اما از آن روزگار به بعد، گویی نه نامی باقی مانده و نه نشانی از من هست.

هوش مصنوعی: در باغی که با گل‌ها و عطر آنان زندگی کرده‌ایم، خوش آمد پاییز و بویی از آنها حس نمی‌شود.

هوش مصنوعی: وقتی تو را برای اولین بار دیدم، حس کردم که بر اثر غم و تاریکی چهره‌ات، زندگی و وجودم را از دست داده‌ام.

هوش مصنوعی: به یاد کسی نیفت که در زندگی‌ات برده‌وار بوده، زیرا مردم قبل از تو درباره‌اش خواهند گفت که او اهل گفت‌وگو نبوده است.

هوش مصنوعی: دیروز ناگهان او را دیدم و تصمیم گرفتم تا نگاهش کنم، اما به نظر می‌رسید که او نگران است و متوجه من نبود.

هوش مصنوعی: خسرو مسکین به خاطر دردهایش داستان‌های زیادی داشت، اما وقتی که پیش او رسید، زبانش قادر به بیان آنها نبود.