شمارهٔ ۱۰۰۱

هوش مصنوعی: وقتی آن دختر شاداب و بازیگوش در دل من غمگین می‌شود، خواب برایم سخت و دشوار می‌شود.

هوش مصنوعی: دلم مانند یک دزد در شب تار به دور آن زلف می‌چرخد و نمی‌تواند از آن جدا شود.

هوش مصنوعی: شب و روز در آن کوی جانم مانند بادی می‌چرخد که بر روی بام‌ها و دیوارها حرکت می‌کند.

هوش مصنوعی: بدبختی‌ای که بر دل بیچاره‌ای می‌آید این است که آن معشوقه‌ی خوش‌اخلاق در قلبش نقشی عمیق و بس بزرگ برجا می‌گذارد.

هوش مصنوعی: او مرا به کشتن داد و بخت ما چنان به خواب رفته که هیچ هوس و آرزویی ندارم که بخواهد بیدار شود.

هوش مصنوعی: بهتر است که پزشک نزد من نیاید، چون می‌ترسم که درد و رنج من او را هم تحت تأثیر قرار دهد و ناراحتش کند.

هوش مصنوعی: وقتی که محبوب از تو دلزده و بیزار شد، دیگر چه کسی اهمیت دارد؟ بهتر است رابطه را رها کنی تا او هم از تو دلزده نشود.

هوش مصنوعی: خدای من، امیدوارم که در روزهای سخت و بد، دچار سخنان زننده و بدگویان نشوم.

هوش مصنوعی: چطور می‌توان زیبایی چهره آن پادشاه را توصیف کرد، در حالی که هنگام دیدنش عقل انسان از کار می‌افتد؟