شمارهٔ ۸۹۰

هوش مصنوعی: اگر تو به من ناسزا بگویی، از دل دعا می‌کنم برایت.

هوش مصنوعی: هر که بخواهد می‌تواند گناه و نواقصی را به رخ دیگران بکشد و به او بگوید که اینجا جای گلایه نیست.

هوش مصنوعی: به من گفتی که بروم، اما وقتی رفتم، دردی را به همراه آوردم. حالا که خودت هم درد را به همراه آورده‌ای، ای همدم عزیز.

هوش مصنوعی: تو شاداب و خوشحالی و می‌نوشی و می‌رقصی، اما نگو که کسی دیگر را خوش نمی‌آید.

هوش مصنوعی: لحظه‌ای آب نخوردم و تو هم بی‌من چرا آب نوشیدی؟ چرا این کار را کردی؟

هوش مصنوعی: وقتی او سر برآورد، به او گفتم که از غم جانم در عذاب است. او پاسخ داد که چرا عاشق شدی که جانت در این حالت قرار گرفته است.

هوش مصنوعی: نمی‌خواهم تحت تأثیر قرار بگیرم، تو می‌گویی که مثل باران، چه بارانی! ای دوست آشنا و مهربان، با محبت صحبت کن.

هوش مصنوعی: اگر کار نیکی انجام نشود، چه ارزشی دارد این ستایش و تمجید؟

هوش مصنوعی: اگر آن دختر بازیگوش به تو آسیب نرساند، پس بر افراز که او را ستایش کنی.